بررسي نقش سدهاي زير زميني در تامين و ذخيره آب مناطق كويري با استفاده از روش ژئوالكتريك (مطالعه موردي: حوزه آبخيز كهنوج شاه استان كرمان)

توسعه سدهاي زيرزميني در تامين و ذخيره آب اقليم هاي مختلف به خصوص مناطق كويري امري ضروري است و مي تواند كمك شاياني در اين زمينه باشد. برداشت‌هاي ژئوالكتريك در محل تنگه كهنوج شاه طي دو مرحله صورت گرفت و در مجموع تعداد 6 سونداژ الكتريك با فواصل متفاوت در محدوده پروژه به انجام رسيد. سپس داده‌هاي بدست آمده با استفاده از نرم افزار (IPI2WIN) مورد پردازش قرار گرفتند. پس از تهيه نقشه هاي زمين شناسي، شيب و كاربري اراضي هر منطقه و تلفيق آنها، با استفاده از منطق بولين، مناطقي كه از نظر زمين شناسي، شيب و كاربري اراضي مناسب احداث سد زيرزميني مي باشند در يك نقشه تلفيق مشخص گرديد. با توجه به نتايج سونداژهاي ژئوالكتريك و شواهد صحرايي سنگ كف در محل گزينه پيشنهادي از نوع رس متراكم داراي املاح فراوان مي‌باشد عمق برخورد به سنگ كف نيز حداقل 3 تا حداكثر 12.6 متر اندازه‌گيري شده است. بيشترين عمق آبرفت مربوط به سونداژ 185 مي‌باشد همچنين عليرغم وجود تراس آبرفتي واقع در كرانه شمالي رودخانه عمق اندازه‌گيري‌ها در اين بخش تنها 4.7 متر بوده كه نشاندهنده بالابودن سنگ كف در اين بخش است. سونداژ 149 نشاندهنده وجود لايه آبرفتي آبدار در نزديكي سطح زمين مي‌باشد. چنانچه نتايج برداشت ها نشان مي‌دهد مقاومت الكتريكي لايه‌هاي مختلف عمدتاً كمتر از 30 اهم بر متر مي‌باشد و مقادير بالاي 60 اهم بر متر به ندرت و تنها در لايه‌هاي سطحي ديده مي‌شود كه اين امر ناشي از بافت ريز دانه و تراكم بالاي رسوبات و نيز شوري آب مي‌باشد. با توجه به محدوديت عرض بستر رودخانه، بالا بودن سنگ كف و نيز مطالب ارائه شده در خصوص نفوذ پذيري محدود رسوبات آبرفتي، به نظر مي‌رسد در محل اين گزينه حداقل شرايط براي ايجاد مخزن مناسب سد زيرزميني وجود ندارد.