بررسي توزيع شوري در ناحيه ريشه درختان پسته در روش ‌هاي آبياري سطحي، بابلر و قطره‌اي

اين تحقيق با هدف بررسي اثرات روش ‌هاي آبياري سطحي، بابلر و قطره‌اي بر توزيع شوري در اطراف درختان پسته تحت مديريت باغدار در خاكي با بافت لوم رسي شني انجام شده است. روش‌هاي آبياري مذكور در قالب طرح‌ كرت‌‌هاي دو بار خرد شده بعنوان كرت اصلي، فاصله اندازه‌گيري شوري خاك از رديف درختان در چهار سطح (0.5، 1، 2 و 3.5 متر) در كرت فرعي و عمق اندازه‌گيري شوري خاك در چهار سطح (0تا 30، 30 تا 60، 60 تا 90 و 90 تا 120 سانتيمتر) در كرت فرعي فرعي در نظر گرفته شدند و اندازه‌گيري‌ها طي دو سال زراعي انجام گرديد. ميزان آب كاربردي در روش‌هاي آبياري نواري، قطره‌اي و بابلر به ترتيب 8150، 5060 و 6390 متر مكعب بر هكتار بدست آمد. اثر روش‌هاي آبياري و فواصل از درخت در شوري خاك در سطح 1% معني دار شد و نشان داد كه ميزان شوري خاك در روش‌هاي آبياري متفاوت، و آبياري قطره‌اي نسبت به ساير روش‌ها برتري دارد. نتايج توزيع شوري خاك در فواصل مختلف از رديف درختان نيز اختلاف معني‌داري را نشان داد و بيانگر آن است كه با افزايش فاصله از رديف درختان، شوري خاك نيز افزايش يافته است. تجمع املاح در روش آبياري قطره‌اي در حاشيه محيط خيس شده و از فاصله 70 تا 80 سانتي‌متري از رديف درختان، در لايه سطحي خاك شروع شد. نتايج نشان داد كه روش آبياري قطره‌اي با كاهش 38 درصد آب آبياري، روشي مناسب براي آبياري باغات پسته است و در صورتي كه بدرستي طراحي، اجرا و بهره‌برداري شود و پايداري خاك مد نظر قرار گيرد، جايگزين مناسبي براي روش‌ آبياري سطحي مرسوم است. در مناطقي كه آب آبياري از كيفيت خوبي برخوردار نبوده و بارش ساليانه توان آبشويي خاك را ندارد، براي حفظ و پايداري خاك، بايد آبشويي ساليانه خاك با استفاده از روش آبياري سطحي انجام شود.