اشكال بازنمايي زن در نقاشي دوران حامدكرزي در افغانستان

بازنمود تصوير زن در نقاشي افغانستان، به‌دليل تغيير و تحولات اساسي و مداومي كه در نوع حاكميت‌هاي سياسي و تنوع نگاه به مسائل زنان هم‌چنين غلبه‌ مردسالاري و محدوديت‌هايي كه در زمينه‌ حرمت تصوير زن در حاكميت‌هاي ديني وجود دارد، موضوعي در‌خور توجه است. هم‌چنين با‌توجه به اشكال حضور گسترده‌ زنان در عرصه‌ نقاشي، هم به‌عنوان نقاش و هم به‌عنوان موضوع نقاشي، پس از روي‌كار‌آمدن كرزي، بررسي و تحليل بازنمود تصويري از زن در نقاشي، ضرورت بيشتري مي‌يابد. هدف پژوهش حاضر، بررسي و تحليل بازنمود‌هاي تصويري زنان، در آثار نقاشي در دوره‌ زمامداري حامد‌كرزي در افغانستان است. سؤال اين است كه تصوير زن در نقاشي، در اين دوران به چه صورت‌هايي بازنمايي شده است؟ اين مقاله، از نوع كيفي و با روش توصيفي‌ـ‌ تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌‌اي و آرشيوهاي موجود، به انجام رسيده است. نوع نمونه‌گيري، غير تصادفي به روش هدفمند از ميان آثار خلق‌شده در اين دوران به انجام رسيده است. يافته‌ها نشان‌مي‌دهد بازنمايي تصوير زن را مي‌توان به شكل‌هاي پرتره و سلف‌پرتره، بازنمايي بدن زن، بازنمايي زنان در زندگي روزمره، بازنمايي تصوير زن به‌عنوان نشانه‌هاي صلح، ايستادگي و مام وطن، بازنمايي مسائل زنان در افغانستان و بازنمايي تصوير زن در تلفيق نقاشي سنتي و مدرن مشاهده كرد. قالب‌هاي سبكي انتخاب‌شده توسط نقاشان در بازنمايي زنان در نقاشي، رئاليسم، سمبوليسم و اكسپرسيونيسم است و مضامين مشترك قبل و بعد از دوره‌ كرزي، به نحو متفاوتي انجام شده‌ است. چنان‌كه آثار دوران كرزي در بازنمايي زن، اكثرا انتقادي، اعتراضي و نشانگر عمق رنج و ظلم به زنان است. آن‌چه كه در بازنمايي زن در نقاشي معاصر اين كشور مورد توجه است، تكريم و ستايش از مقام زنان است.