مقايسه اثربخشي طرحواره درماني و كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي بر ناگويي هيجاني، خودكنترلي و بهزيستي روان‌شناختي در زنان قرباني خشونت خانگي

پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي طرحواره درماني و كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي بر ناگويي هيجاني، خودكنترلي و بهزيستي روان‌شناختي زنان قرباني خشونت خانگي  در شهر تهران انجام شد.  اين پژوهش از نوع نيمه تجربي با طرح گروهي ليست انتظار پيش آزمون- پس آزمون بود. جامعه آماري شامل كليه زنان آسيب ديده از خشونت خانگي مراجعه كننده به كلينيك روانشناسي ذهن آرا در سال 1402 بود. در اين مطالعه 45 بيمار واجد شرايط انتخاب شدند و شركت كنندگان به طور تصادفي به سه گروه مشاوره طر‌حواره درماني (15 نفر) و گروه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي (15 نفر)  و گروه كنترل (15 نفر)   تقسيم شدند. روش ها و فنون راهبردي در  8 جلسه 90 دقيقه اي به گروهها آموزش داده شد. از گروهها خواسته شد كه پرسشنامه هاي ناگويي هيجاني تورنتو؛ پرسشنامه خودكنترلي تانجي و پرسشنامه بهزيستي روان‌شناختي ريف را پاسخ دهند . نتايج پژوهش نشان داد گروه آزمايش طرحواره درماني و كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي در مقايسه با گروه كنترل توانست به طور موثرتري نمرات ناگويي هيجاني، خودكنترلي و بهزيستي روان‌شناختي را تغيير دهد. نتايج نشان داد كه بين گروه آزمايش و كنترل در كاهش ناگويي هيجاني، و افزايش خودكنترلي و بهزيستي روان‌شناختي تفاوت معناداري وجود دارد. نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه استفاده از رويكردهاي طرحواره درماني و كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي باعث افزايش خودكنترلي و بهزيستي روان‌شناختي زنان آسيب ديده از خشونت خانگي و كاهش ناگويي هيجاني آنها مي شود. بنابراين،  رويكردهاي طرحواره درماني و كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي براي زنان آسيب ديده از خشونت خانگي براي افزايش خودكنترلي و بهزيستي روان‌شناختي و كاهش ناگويي هيجاني توصيه مي شود.