رابطۀ تعارض نقش جنسيتي با آشفتگي روانشناختي و نگرش به كمك‌طلبي در مردان ايراني

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي رابطه تعارض نقش جنسيتي با شدت علائم و نشانه هاي اختلالات رواني و نگرش به دريافت خدمات روانشناسي و مشاوره در مردان ايراني بود. تعداد ۳۰۲ نفر از مردان دانشجوي سه دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي دانشگاه تهران و دانشگاه شهيد بهشتي پرسشنامه اي شامل ويژگيهاي جمعيت شناختي مقياس تعارض نقش جنسيتي (أ. نيل و همكاران (۱۹۸۶) پرسشنامه مختصر نشانهها دراگوتيس و مليساراتوس (۱۹۸۳) و فرم كوتاه مقياس نگرش نسبت به دريافت خدمات روانشناختي فيشر) و فارينا (۱۹۹۵) را تكميل نمودند. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چند متغيره همزمان نشان داد كه آشفتگي روانشناختي بيشترين رابطه مثبت را به ترتيب با عاملهاي تعارض كار خانواده ، هيجان پذيري محدود و موفقيت ،قدرت رقابت داشت و نگرش به كمك طلبي نيز بيشترين رابطه منفي را به ترتيب با عاملهاي هيجان پذيري محدود و موفقيت قدرت رقابت دارد. همچنين مدل ساختاري پيشنهادي مطالعه حاضر پيرامون تأثيرات تعارض نقش جنسيتي مردانه بر آشفتگي روانشناختي از دو مسير مستقيم و غير مستقيم از خلال اثر منفي بر نگرش كمك (طلبي از برازش مناسبي برخوردار بود يافتههاي پژوهش حاكي از آن هستند كه عامل هاي تعارض نقش جنسيتي مي توانند به طور معناداري هم شدت بالاتر آشفتگي روانشناختي و هم نگرش منفيتر مردان به كمك طلبي را پيش بيني كنند همچنين به نظر ميرسد كه تعارض نقش جنسيتي مردانه از خلال اثر منفي بر نگرش ،كمك طلبي بر شدت آشفتگي رواني مي افزايد.