مقايسۀ گرشاسپ نامه و فرامرز نامه و بانو گشسپ نامه از جنبه‌هاي ابعاد فانتزي

بي‌ترديد، جادو و جادوگري، تاريخي به قدمت تاريخ بشر دارد. فانتزي و فرايند آن از مباحثي است كه در ادبيات قابل‌بررسي است. حماسه‌هاي ايران نيز داراي اين‌چنين ابعادي هستند. به‌خصوص كه رابطه‌اي تنگاتنگ با اسطوره‌ها، افسانه‌ها و حماسه دارند. ازجمله مؤلفه‌هاي رايج در متون وهم‌انگيز فانتزي، جادو و جادوگري ست. اين مقاله كه با روش توصيفي – تحليلي نوشته شده است، كوششي است در پرداخت به نقاط تشابه و تفاوت كاربرد اين مؤلفه در منظومۀ گرشاسپ نامه با فرامرز نامه و بانوگشسپ نامه. براي دست يافتن به نتيجه، تلاش شده است تا ابتدا تعريفي اجمالي از فانتزي ارائه شود و پس‌ازآن، مشخصات گرشاسپ و فرامرز و بانوگشسپ در منظومه‌هاي مذكور بررسي گردد. درنهايت نيز با ذكر شواهد، به مقايسۀ بسامد كاربرد جادو و علت برتري گرشاسپ نامه در ابعاد فانتزي جادو پرداخته شود. در مقايسۀ بسامد استفاده از اين عناصر، نخست گرشاسپ نامه و سپس فرامرز نامه و در آخر نيز بانو گشسپ نامه قرار دارند. ازجمله دلايل اين برتري در گرشاسپ نامه، مي‌توان وجود سفر و انواع آن و ذهنيت سراينده و نيز نزديكي او به سبك خراساني نسبت به دو منظومۀ ديگر دانست.