اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش نااميدي و اضطراب كودكان كار شهر يزد

مقدمه: پديده كودكان كار و خياباني يكي از معضلات گريبان گير اكثر شهرهاي بزرگ است.كودك كار به معناي كودك و نوجواني كه طبق قوانين اجتماعي زير سن18سال اقدام به فعاليت هايي جهت كسب درآمد مي‌كند. هدف از انجام اين پژوهش تعيين اثر بخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش نااميدي و اضطراب كودكان كارشهر يزد بود. روش بررسي: روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي و طرح آن به صورت پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل و پيگيري چهارهفته اي بود. جامعه آماري شامل كودكان كار گروه سني 8 تا 12سال كه در بهار سال 1399، تحت پوشش مديريت بهزيستي شهرستان يزد بودند. نمونه مورد مطالعه شامل30 كودك كار بود كه با استفاده از روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جاي دهي شدند. ابزار گردآوري داده ها شامل مقياس نااميدي كودكان كازدين و اضطراب كودكان اسپنس بود. گروه آزمايش هشت جلسه يك و نيم ساعت درمان مبتني بر تعهد و پذيرش را دريافت كردند ولي گروه گواه در فهرست انتظار قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس و       نرم افزار spss انجام شد. يافته ها: نتايج حاصل از تحليل كوواريانس داده ها نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد به صورت معناداري موجب كاهش سطح نااميدي و كاهش ميزان اضطراب در كودكان كار گرديد (05/0 p). نتيجه گيري: براساس يافته‌ها مي توان نتيجه گيري كرد كه درمان مبتني بر تعهد و پذيرش توانسته است باعث كاهش نااميدي و اضطراب كودكان كار شود. پيشنهاد مي شود با همت سازمان هاي ذيربط جهت ارتقا سلامت روان و كاهش اضطراب و نااميدي كودكان كار  مداخلات  و آموزش هاي روانشناختي برگزار شود.