آگاهي و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي اردبيل نسبت به اهداي عضو و شرايط آن در سال 1401

زمينه و هدف: اهداي عضو از مصاديق پيشرفت علوم پزشكي در سال‫هاي اخير بوده و ترغيب افراد جامعه به اهداي عضو مي تواند به نهادينه شدن آن در جامعه كمك كند، اما اين امر مستلزم آن است كه آگاهي و نگرش افراد جامعه در مورد آن فراهم شود. هدف مطالعه‏، تعيين آگاهي و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي اردبيل نسبت به اهداي عضو و شرايط آن در سال 1401 بود.روش كار: اين پژوهش، يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي بود. جامعه پژوهش، كليه دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي اردبيل در سال 1401 بود كه از بين آنها تعداد 388 نفر با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي از بين دانشكده‫هاي مختلف انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود. داده هاي جمع آوري شده در SPSS-19 با كمك آزمون‫هاي آمار توصيفي (فراواني، ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (كاي دو، تي و ضريب همبستگي پيرسون) تحليل شدند. يافته ها: ميانگين نمرات آگاهي و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي اردبيل به ترتيب 6.88±30.06 و 7.55±66.56 بود. در سطح بندي نمرات، 51.5 درصد دانشجويان، آگاهي متوسط و 48.5 درصد آگاهي خوبي نسبت به شرايط اهداي عضو داشتند. همچنين، نگرش 47.7 درصد دانشجويان نسبت به شرايط اهداي عضو در حد متوسط و 52.3 درصد، خوب بود. متغيرهاي سن (0.03=p)، معدل درسي (0.001 p) و سابقه اهداي عضو در خانواده و آشنايان (0.04=p) با ميانگين نمرات آگاهي و نگرش دانشجويان، همبستگي آماري معناداري داشت. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش كه حاكي از آگاهي و نگرش نه چندان خوب دانشجويان نسبت به مساله اهداي عضو بود به نظر مي‫رسد گنجاندن مبحث اهداي عضو و شرايط آن در سرفصل دروس تمام رشته هاي علوم پزشكي و همچنين برگزاري كارگاه هاي آموزشي درباره اهداي عضو و شرايط آن براي اساتيد، كاركنان، اعضاء انجمن‫هاي علمي و كميته هاي تحقيقات دانشجويي دانشگاه علوم پزشكي ضرورت دارد.