بررسي كيفيت ثبت گزارشات پرستاري و ارتباط آن با مراقبت فراموش‬ شده در پرستاران بخش‬هاي مراقبت ويژه نوزادان

زمينه و هدف: پرستاران بخش هاي مراقبت ويژه به دليل بار كاري بالا، وظايف محوله خود را اولويت بندي ميكنند كه مي تواند منجر به فراموش شدن برخي مراقبتها شود. از طرفي ثبت دقيق اين فعاليتهاي مراقبتي بسيار پيچيده و زمان بر بوده و ممكن است بر ارائه مراقبت كامل اثرگذار باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين كيفيت ثبت گزارشات پرستاري و ارتباط آن با مراقبت فراموش شده در پرستاران بخشهاي مراقبت ويژه نوزادان شهر تبريز انجام گرفت. روش: اين مطالعه توصيفي همبستگي در سال 1401، به روش تمام شماري روي 151 پرستار شاغل در بخش هاي مراقبت ويژه نوزادان بيمارستان هاي الزهرا، مرداني آذر و طالقاني تبريز، انجام گرفت. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه هاي كيفيت ثبت گزارش پرستاري و مراقبت فراموش شده تابس كالي بود. آناليز داده ها با آمار توصيفي، آزمونهاي همبستگي اسپيرمن و تي در نرم افزار SPSS-26 انجام شد.  يافته ها: ميانگين نمره كل كيفيت ثبت گزارشات پرستاران، 8/69±56/19 بود. بيشترين مراقبتهاي كاملاً فراموش شده، «مشاركت دادن والدين در مراقبت از نوزاد» و «آموزش والدين درباره مراقبت در منزل» بود. تعداد 12 مراقبت با كيفيت ثبت پرستاران ارتباط معنيدار داشتند (0/05  p). از اين بين، «رعايت اصول صحيح دارو دادن»، «انجام دستورات دارويي در زمان تعيين شده» و «رعايت احتياطات كنترل عفونت» بيشترين ضريب همبستگي را دارا بودند (0/001  p). نتيجه گيري: از نظر پرستاران بخشهاي مراقبت ويژه نوزادان، كيفيت ثبت هاي پرستاري بالاتر از سطح متوسط بوده و بيشتر مراقبت ها بطور كامل انجام مي شود. در ثبتهاي با كيفيت بالاتر، فراموشي مراقبتها كمتر ميباشد. با توجه به اينكه در بخش مراقبت ويژه نوزادان جزئيات مراقبتي بسيار زياد است، ثبت دقيق آنها مي تواند در كاهش فراموشي مراقبتها مهم باشد.