پيش بيني آمادگي براي خيانت ‏زناشويي بر اساس ‏وجدان‌گرايي، ‏رضايت از ‏زندگي ‏و ‏استقلال‌خواهي زنان ‏‏شاغل در بستر فرهنگي ‏

هدف پژوهش حاضر، پيش‌بيني آمادگي براي خيانت زناشويي براساس وجدان‌گرايي،رضايت از زندگي و استقلال‌خواهي زنان شاغل در بستر فرهنگي بود.. جامعه آماري پژوهش تمامي زنان شاغل دستگاه هاي اجرايي شهرستان اروميه در سال 1402 بود. نمونه پژوهش 267 نفر بود كه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. ابزار پژوهش پرسش‌نامه آمادگي براي خيانت زناشويي دريگوتاس وهمكاران( 1999)، مقياس رضايت از زندگي دينر و همكاران( 1985)، پرسشنامه شخصيت ده ماده‌اي رامستد و جان ( 2007) و مقياس فردگرايي و جمع‌گرايي هوي (1988) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد، وجدان‌گرايي و رضايت از زندگي با آمادگي براي خيانت زناشويي رابطه منفي معني داشته و با استقلال‌خواهي رابطه مثبت و معناداري در زنان شاغل وجود دارد. هم چنين، نتايج نشان داد كه سه متغير وجدان‌گرايي ،رضايت از زندگي و استقلال‌خواهي توانايي پيش‌بيني 59 درصد از تغييرات آمادگي براي خيانت زناشويي را در زنان شاغل دارند. مطالعه حاضر، وجدان‌گرايي و رضايت از زندگي را به عنوان عوامل محافظت‌كننده و استقلال‌خواهي را به عنوان عامل خطرساز در مستعد كردن زنان شاغل به خيانت زناشويي گزارش مي‌كند. بنابراين با توجه به هنجار فرهنگي، آگاهي عموم از علل و شرايط بروز آسيب‌هاي فرهنگي، اجتماعي ورواني خيانت، نقش مهمي در پيشگيري ازآن در جامعه ايفا مي كند.