اثر پاكلوبوترازول و سايكوسل بر ويژگي‌هاي رشدي و گلدهي شمعداني (Pelargonium hortorum)

در گياهان زينتي به ويژه شمعداني كنترل رشد رويشي، كاهش ارتفاع گياهان و افزايش تراكم گياه از اهميت بالايي برخوردار است و سايكوسل و پاكلوبوترازول از مواد شيميايي هستند كه به‌‌طور وسيع در كاهش رشد تعداد زيادي از گياهان به كار مي‌‌روند. همچنين، به دليل اين كه اين تركيب ها جذب‌‌كننده راديكال‌هاي آزاد نيز هستند، پيري گل‌‌ها را به تاخير مي‌اندازند و تنش اكسيداتيو را در گياه كاهش مي‌دهند؛ در نتيجه بر ماندگاري گل نيز تاثير مثبتي دارند. براي بررسي اثر محلول‌پاشي پاكلوبوترازول و سايكوسل بر شاخص‌هاي رشد رويشي و گلدهي شمعداني (Pelargonium hortorum) آزمايشي در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار در گلخانه انجام شد. تيمار‌ها شامل محلول‌پاشي سايكوسل (صفر، 500، 1000 و 1500 ميلي‌گرم در ليتر) و پاكلوبوترازول (50، 75 و 100 ميلي‌گرم در ليتر) بود كه در مرحله 6 تا 8 برگي به كار رفت. نتايج نشان داد كه تمام تيمارها بر متغيرهاي اندازه‌گيري شده اثر معني‌دار داشتند. بيشترين وزن تر و خشك اندام هوايي (66.87 گرم)، فعاليت آنزيم كاتالاز (2.77 واحد آنزيم بر گرم وزن تر گل) و پراكسيداز (14.34 واحد آنزيم بر گرم وزن تر گل) در تيمار محلول‌پاشي سايكوسل 1500 ميلي‌گرم در ليتر و بيشترين محتواي كلروفيل كل (12.71 ميلي گرم در گرم وزن تر برگ)، ميزان آنتوسيانين (2.91 ميلي‌‌گرم در ليتر وزن تر گلبرگ)، پروتئين (51.12 ميكروگرم در گرم وزن تر گلبرگ)، فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز (2.75 واحد آنزيم بر گرم وزن تر گل) و ماندگاري گل روي بوته (20.92 روز) در تيمار محلول‌پاشي 1000 ميلي‌گرم در ليتر سايكوسل ديده شد، بيشترين شاخص ثبات غشاء ياخته‌اي (78.17%) نيز در تيمار محلول‌پاشي سايكوسل 500 ميلي‌گرم در ليتر بود، همچنين بيشترين طول ريشه (43.85 سانتي‌متر) و كمترين ارتفاع گياه (20.59 سانتي‌متر) نيز در تيمار محلول‌پاشي پاكلوبوترازول 100 ميلي‌گرم در ليتر به‌‌دست آمد. در حالي كه بيشترين ارتفاع گياه (26.78 سانتي‌متر) در شاهد ديده شد. به‌طور كلي، محلول‌پاشي شمعداني توسط كندكننده‌هاي رشد به ويژه سايكوسل با غلظت‌ 1000 ميلي‌گرم در ليتر براي بهبود ويژگي‌هاي رشدي، گلدهي و افزايش بازار پسندي گياه، توصيه مي‌شود.