تأثير خوانش دوگانۀ شعر بر ساختار دستوري، بلاغي و معنايي آن

خوانش صحيح شعر، رابطۀ مستقيمي با تعيين ساختار دستوري، بلاغي و معنايي آن دارد. برخي از اشعار با توجه به نوع خوانش، دچار تغييراتي در ساختار دستوري، بلاغي و معنايي مي شوند، اين تغييرات در نوع و نقش كلمات تأثير مي گذارد و جايگاه دستوري آن‌ها را تحت تأثير قرار مي دهد. برخي از آرايه‌هاي ادبي نيز در اين خوانش ممكن است جايگاهشان عوض شود، به‌ويژه در اضافه‌هاي تشبيهي و استعاري، ايهام، كنايه، ابهام و جناس اين امر بيشتر ديده مي شود. از نظر معنايي نيز ممكن است در بيت مورد بحث، دو معناي متفاوت ايجاد شود و همين امر بر ديگر ساختارهاي شعر نيز تأثير مي گذارد. در اين پژوهش با بررسي اشعاري از شاعران ادبيات فارسي، اين امر در سه سطح مذكور بررسي شده‌اند، و نشان مي دهد كه غالباً خوانش غلط، به دريافت و تحليل اشتباه منجر مي شود و مي‌تواند نقش و نوع دستوري و ساختار بلاغي را تغيير دهد. اين پژوهش به شيوه توصيفي - تحليلي، و مبتني بر منابع كتابخانه­اي شكل گرفته است. براي اين امر پس از مطالعه ديوان برخي شاعران، ابياتي كه واجد خوانش دوگانه هستند استخراج شده و از منظر دستوري، بلاغي و معنايي واكاوي، دسته بندي و تحليل شده است.