رئاليسم و رئاليسم وهمي، مبناي صورت ‌بندي تقابل ‌هاي دوگانه در داستان ‌هاي دلواپس كَهَرم و دگمه‌هاي بي ‌رنگ، از حسن فرهنگ ‌فر

حسن فرهنگ ‌فر، نويسندهٔ معاصر گيلاني در قلمرو رمان و داستان كوتاه شناخته ‌شده‌است. اهتمام فرهنگ‌فر به پالايش جامعه از فاصلهٔ طبقاتي، عقب‌ماندگي‌هاي فرهنگي و ضرورت برخورداري از حقوق مدني، موجب شد تا با تلفيقي از ديدگاه رئاليسم و رئاليسم وهمي، واقعيت‌هاي اجتماعي را سوژهٔ داستان‌هايش سازد و ساختار آن‌ها را بر تقابل‌هاي دوگانه بنا نهد. با توجه به ابعاد و ويژگي‌هاي تقابل‌هاي دوگانه در نظريهٔ ساختارگرايي آثار ادبي را مي‌توان براساس آن تحليل كرد. در اين پژوهش، تقابل‌‌هاي دوگانه در داستان‌هاي فرهنگ‌فر به: 1) شخصيتي و انديشگي ۲) مكاني ۳) زماني ۴) نشانه‌اي‌ـ واژگاني، تقسيم‌شده و نقش نگاه رئاليستي و رئاليستي وهمي فرهنگ‌فر در شكل‌گيري آن‌ها در دو مجموعهٔ دلواپسِ ‌ِكهرم و دگمه‌هاي بي‌رنگ، به روش توصيفي- تحليلي واكاوي شده‌است. براساس نتايج تحقيق، مكان و زمان و سنّت‌هاي قراردادي تعيين‌كنندهٔ صورت‌بندي اخلاق فردي در داستان‌هاي رئاليستي و رئاليسم وهمي فرهنگ‌فر بوده، تقابل‌ شخصيتي بيش از تقابل‌هاي ديگر در آن‌ها برجستگي دارد. يكي از دلايل آن، ورود نويسنده به جزئيات و توصيف روانكاوانهٔ جهان درون و بيرون شخصيت‌هاست. چون رئاليسم وهمي بين دو امر سرگردان است، قابليت بيشتري براي خلق تقابل‌هاي دوگانه دارد. در اين داستان‌ها ماهيّت تقابل شخصيتي به‌گونه‌اي است كه تقابل‌هاي مكاني، زماني و نشانه‌اي را در خود پديدار مي‌گرداند تا زمينه‌هاي بروز و ظهور رخدادهاي رئاليستي و رئاليسم وهمي را مهيا سازد.