تحليل معناشناسي ابياتي از ديوان كبير با تكيه بر تصحيح و ترجمه

در اين پژوهش نويسندگان با اتّكا به خوانش درست بيت با توجّه به روابط نحوي و تلفظ درست واژگان و نكات مربوط به تصحيح به بررسي معناشناسي ابيات و ترجمه‌هاي آن پرداخته‌اند. ابياتي كه در اين پژوهش بدان پرداخته‌ايم، ابياتي است كه پس از مقابله آنها با ترجمه و شرح ديوان كبير متوجّه شديم، كه براي مترجمان و شارح چالش برانگيز بوده‌است و در نسخ خطي هم در اين ابيات شاهد آشفتگي‌هايي هستيم. اين ابيات ابتدا از منظر نسخه‌شناسي با توجه به نسخ مورد استفاده فروزانفر در تصحيح ديوان كبير و 4 نسخه نويافته معتبر مورد بررسي قرار گرفته‌اند و سپس بازتاب تصحيح نادرست اين ابيات در شروح و ترجمه‌هاي آربري و نيكلسون مورد تحليل و بررسي قرار گرفته‌است. ابيات مذكور زيرِ دو عنوان بررسي شده‌اند. نخست عنوانِ «تأثير تصحيح بر ترجمه» و سپس عنوانِ «ترجمه براساس برداشت نادرست از متن». در ذيل اين عنوان‌ها به ابياتي پرداخته‌ايم كه مترجمان نتوانسته‌اند به درستي آنها را در زبان مبدأ تحليل كنند و معادلِ نامناسبي از آن در زبان مقصد ارائه داده‌اند. در هر دو عنوان تأثير تصحيح و توجّه به خوانش درست شعر در زبان مبدأ، بر فهمِ درست مترجمان آشكار است. بنابراين تلاش شده است صورت اصيل اين ابيات به همراه معني ِابيات به خوانندگان ارائه شود.