بررسي نقش خانواده و رسانه در شكل‌گيري نگرش زيست‌محيطي شهروندان شهر تهران (تحليل ثانويۀ داده‌هاي موج سوم پيمايش ملي ارزش‌ها و نگرش‌هاي ايرانيان)

اين پژوهش به دنبال آن است كه در بستر جامعه‌شناسي در بخش اول به بررسي نگرش و بعضي ديگر از ويژگي‌هاي زيست‌محيطي شهروندان تهراني بپردازد و در بخش دوم نقش خانواده و رسانه را در شكل‌گيري نگرش زيست‌محيطي بررسي كند.موج سوم پيمايش ملي ارزش‌ها و نگرش‌هاي ايرانيان در مقايسه با ساير موج‌هاي اين پيمايش و همچنين ديگر پيمايش‌هاي ملي، از دقيق‌ترين پيمايش‌هايي است كه در آن، محيط‌زيست به‌عنوان يكي از مسائل اجتماعي صورت‌بندي شده است. براي دستيابي به اهداف پژوهش به روش تحليل ثانويه به بررسي اين موج پرداخته شد.شهروندان داراي دغدغۀ زيست‌محيطي هستند و اين دغدغه سبب شده نسبت به آيندۀ محيط‌زيست احساس نگراني و ترس داشته باشند. نگرش زيست‌محيطي پاسخگوياني كه خانواده را به‌عنوان مرجع سياسي مي‌پذيرند، به‌صورت معناداري مثبت‌تر از افرادي است كه خانواده را مرجع سياسي خود نمي‌دانند. افزون بر آن، افراد داراي خانواده‌هاي غيردموكراتيك در مقايسه با دموكراتيك، به‌صورت معناداري نگرش مثبت‌تري به محيط‌زيست دارند. در زمينۀ رسانه نيز هرچه ميزان استفادۀ پاسخگويان از تلويزيون، ماهواره و اعتماد آنان به فضاي مجازي بيشتر شود، نگرش زيست‌محيطي‌شان نسبتاً منفي‌تر خواهد شد كه مي‌توان اين گرايش را به محتواي مصرفي آنان نسبت داد.در فرايند جامعه‌پذيري زيست‌محيطي، عامل رسانه قوي‌تر از خانواده عمل مي‌كند. شهروندان عموماً دوستدار محيط‌زيست هستند، اما نگرش آن‌ها با كنشگري‌شان فاصلۀ زياي دارد.