امنيت عمومي مردم‌محور و حكمراني امنيتي خوب: درس‌آموزي براي ارائه پيشنهادهاي سياستي

هدف اصلي در اين پژوهش درك بهتر عوامل و شرايطي است كه سياست‌‌گذاران را در زمينه مبارزه با چالش‌هاي سنتي و نوين تأثيرگذار بر امنيت عمومي مردم-محور توانمند ‌مي‌سازند يا محدود مي‌كنند. از اولويت‌‌هاي اصلي سياستگذاري ‌كمابيش همه دولت‌ها آمادگي براي دفاع در برابر ‌‌تهديدهاي نظامي سنتي بوده است، هرچند كه بايد بيش از هر چيزي براي رفع نيازهاي رفاهي و امنيتي شهروندان بكوشند. آنها بايد تعيين سياست‌ها را با رويكردي انسان‌محور و آينده‌نگر بر پايه بهترين شواهد علمي موجود و واقعيت‌هاي فني و كاربردي قرار دهند. پرسش‌‌هاي پژوهشي عبارت‌اند از: 1. چگونه‌ مي‌توان در چارچوب نظريه حكمراني خوب بخش امنيتي، به تأمين امنيت عمومي مردم‌محور كمك كرد؟ 2. چرا همبستگي امنيت-توسعه-مردم‌سالاري بايد در سياستگذاري امنيتي مردم‌محور در نظر گرفته شوند؟ 3. براي رويارويي با چالش‌ها و تهديدهاي امنيتي در محيط‌هاي امنيت ملي و بين‌المللي ناپايدار چه درس‌هايي‌ از الگوهاي حكمراني مي‌توان آموخت؟ در فرضيه اصلي استدلال مي‌شود كه حكمراني خوب بخش امنيتي (با ويژگي‌هاي مهم پرهيز از دولت‌محوري، مشاركت معنادار همه كنشگران دولتي و غيردولتي، مسئوليت‌پذيري، پاسخگويي شفاف، اثربخشي دادگرانه و فراگير) به موفقيت بيشتر در سياست‌هاي تأمين امنيت عمومي انسان‌محور مي‌انجامد. از تحليل مقايسه‌اي مطالعه‌هاي موردي در گزيده‌اي از پژوهش‌هاي پيشين، و داده‌هاي گردآوري‌شده بر پايه تازه‌ترين افكارسنجي‌ها و شاخص‌هاي ادراك شهروندان از حكمراني و امنيت براي درس‌آموزي از تجربه كشورهايي كه حكمراني خوب امنيتي را برگزيده‌اند، استفاده مي‌شود، و پيشنهاد‌‌هاي سياستي مؤثري براي مبارزه با چالش‌هاي امنيت عمومي مردم-محور ارائه مي‌شوند.