• شماره ركورد
    1372126
  • عنوان مقاله

    بررسي فراواني و ارتباط حضور ژن‌هاي بتالاكتامازي blaTEM، blaSHV و blaCTX-M با مقاومت دارويي در اشريشيا كلي هاي يوروپاتوژن مقاوم و حساس به چند دارو MDR)) جدا شده از بيماران مبتلا به عفونت ادراري در شهر چالوس

  • پديد آورندگان

    مريخي ، ندا دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال - دانشكده علوم زيستي - گروه ميكروب شناسي , نوروزي ، جميله دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال - دانشكده علوم زيستي - گروه ميكروب شناسي , ناظمي ، علي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تنكابن - گروه زيست شناسي , هاشمي ، مهرداد دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم پزشكي تهران - دانشكده علوم و فناوري‌هاي پيشرفته - گروه ژنتيك , رفيعي طباطبايي ، رباب دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال - دانشكده علوم زيستي - گروه ميكروب شناسي

  • از صفحه
    121
  • تا صفحه
    132
  • كليدواژه
    اشريشيا كلي يوروپاتوژن , عفونت‌ مجاري ادراري , blaTEM , blaSHV , blaCTX-M
  • چكيده فارسي
    مقدمه اين مطالعه با هدف بررسي فراواني ژن‌هاي بتالاكتامازي blaTEM، blaSHV و blaCTX-M و ارتباط حضور اين ژن‌ها در سويه‌هاي اشريشيا كلي يوروپاتوژن مقاوم به چند داروي MDR)) جدا شده از بيماران مبتلا به عفونت ادراري در شهر چالوس انجام‌شد. مواد و روش‌ ها در اين مطالعه توصيفي- مقطعي، 437 نمونه كشت مثبت بيمار مبتلا به عفونت ادراري، از بهار 1397 تا زمستان 1398 جمع‌آوري‌شد. شناسايي سويه‌هاي اشريشيا كلي يوروپاتوژنيك با استفاده از آزمايش‌هاي استاندارد بيوشيميايي و كيت تشخيصي تجاري انتروباكترياسه انجام‌شد. حساسيت دارويي به آنتي‌بيوتيك‌هاي سفپيم، سفتازيديم، سفوتاكسيم، سفكسيم، سفترياكسون، ناليديكسيك اسيد، سيپروفلوكساسين، تري‌متوپريم سولفامتوكسازول، جنتامايسين، نيتروفورانتوئين و آمپي‌سيلين به روش ديسك ديفيوژن (كربي-بائر) انجام‌شد. شناسايي مولكوليblaCTX-M ، blaTEM و blaSHVبا استفاده از روش واكنش زنجيره‌اي پليمراز انجام‌شد. رابطه حضور ژن‌هاي بتالاكتامازي در سويه‌هاي MDR سنجيده شد. آناليز داده‌ها با استفاده از تست آماري مناسب انجام‌‍شد.   يافته‌ ها مشخص شد كه در ميان 437 نمونه كشت ادراري مثبت بيمار، 106 سويه اشريشيا كلي يوروپاتوژن (24.3 درصد) وجود دارد. بالاترين سطح مقاومت دارويي نسبت به آمپي‌سيلين (99 درصد) تشخيص داده‌شد و بيشترين ميزان حساسيت دارويي نسبت به سفپيم (83 درصد) و نورفلوكساسين (82 درصد) بود. MDR در 46 جدايه (43 درصد) مشاهده شد. ژن blaTEM بيشتر در ميان تمام جدايه‌هاي MDR مثبت (51.5 درصد) و همچنين ژن blaCTX-M نيز بيشتر در ميان جدايه‌هاي MDR مثبت (65.8 درصد) مشاهده شد. نتيجه‌ گيري بر اساس نتايج مطالعه حاضر، ژن blaTEM در ميان ژن‌هاي بتالاكتامازي، ژن غالب بود. همچنين دريافتيم كه، حضور ژن blaCTX-M،  مي‌تواند در ايجاد MDR نقش داشته باشد.
  • عنوان نشريه
    مجله دانشكده علوم پزشكي نيشابور
  • عنوان نشريه
    مجله دانشكده علوم پزشكي نيشابور