تعيين اثربخشي آموزش تربيت مربي پيش‌دبستاني بر مولفه‌هاي خودكارآمدي شغلي و ابزار وجود شركت‌كنندگان دوره‌هاي آموزش آزاد دانشگاه پيام‌نور

هدف اين مطالعه تعيين اثربخشي آموزش تربيت مربي پيش‌دبستاني بر خودكارآمدي شغلي و ابزار وجود داوطلبان مربيگري پيش‌دبستاني است. روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با پيش‌آزمون –پس‌آزمون و گروه كنترل است. جامعه آماري شامل كليه داوطلبان مربيگري پيش‌دبستاني شهر مهاباد است كه در دوره آموزش حرفه‌اي تربيت مربي پيش‌دبستاني دانشگاه پيام‌نور در سال 1398 شركت كرده بودند و تعداد آنان 197 نفر بود. تعداد 40 نفر به روش نمونه‌گيري نظام‌دار انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل 20 جلسه (هر هفته دو جلسه) آموزش‌هاي تخصصي، فرم كوتاه مقياس خودكارآمدي در تصميم‌گيري شغلي بتز و همكاران (1996) و پرسش‌نامه‌ خود ابرازي بزرگسالان گي، هالندورث و گالاسي (1975) بود. پرسش‌نامه‌ها به‌صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا شد. داده‌ها با آزمون تحليل كوواريانس در نرم‌افزار اس پي اس اس نسخه 24 انجام گرفت. مداخله بر خودارزيابي، انتخاب هدف، اطلاعات شغلي و برنامه‌ريزي از مؤلفه‌هاي خودكارآمدي تصميم‌گيري شغلي مؤثر بوده و تنها بر حل مسئله تأثيري نداشته است (0.09=P). مداخله بر ابراز وجود هم تأثير گذاشته است (0.05 P). با توجه به اين كه آموزش بر خودكارآمدي تصميم‌گيري شغلي و ابراز وجود تأثير مثبت گذاشته است؛ لذا به تصميم‌گيران آموزشي پيشنهاد مي‌شود با آموزش تخصصي و حرفه‌اي زمينه موفقيت داوطلبان مربي پيش‌دبستاني را در شغل مد نظر فراهم كنند.