مدل‌يابي روابط همزمان سبك‌هاي مختلف رهبري، آمادگي براي تغيير و سلامت سازماني: مطالعه موردي دانشگاه شيراز

هدف پژوهش حاضر مدل‌يابي روابط همزمان سبك‌هاي مختلف رهبري، آمادگي براي تغيير و سلامت سازماني: مطالعه موردي دانشگاه شيراز مي‌باشد. در اين مطالعه توصيفي همبستگي، جامعه آماري كليه كارمندان رسمي دانشگاه شيراز (شامل 600 نفر) بود كه با استفاده از جدول مورگان 234 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي ساده به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبك‌هاي رهبري (ترك‌زاده و جعفري، 1392)، آمادگي براي تغيير (ترك‌زاده و عبدشريفي، 1394) و سلامت سازماني (برگرفته از پرسشنامه سلامت سازماني ترك‌زاده و بصيري، 1394) بود كه پس از محاسبه روايي و پايايي، توزيع و گردآوري شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش آماري ضريب رگرسيون چند متغيره مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه سبك‌هاي رهبري و آمادگي براي تغيير به طور همزمان سلامت سازماني را پيش‌بيني مي‌كنند. پيشنهاد مي‌گردد سبك‌هاي مختلف رهبري و آمادگي براي تغيير در راستاي تأمين و تعيين سلامت سازماني در دانشگاه متناسب با شرايط و مقتضيات متغير محيطي آن، مد نظر مديران دانشگاه قرار گيرد.