طراحي بسته‌ي آموزشي ارتباط اصيل مبتني بر نظريه وجودگرا و اثر بخشي آن بر احساس معنا و احساس تنهايي دانشجويان

هدف پژوهش حاضر طراحي بسته آموزشي ارتباط اصيل و بررسي اثر بخشي آن بر معناي زندگي و احساس تنهايي دانشجويان بود. روش پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس-آزمون با گروه كنترل بود. بدين منظور، از بين كليه دانشجويان كارشناسي دانشگاه شيراز كه در سال تحصيلي 1400-1401 تحصيل مي‌كردند تعداد40 نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارده شدند. براي انجام پژوهش ابتدا در شرايط يكسان از هر دو گروه پيش‌آزمون با استفاده از پرسشنامه معناي زندگي استيگر و مقياس احساس تنهايي راسل و همكاران به عمل آمد، سپس آزمودني‌هاي گروه آزمايش به مدت 8 جلسه تحت آموزش 90 دقيقه‌اي ارتباط اصيل قرار گرفتند و اعضاي گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكردند. پس از اتمام جلسات آموزشي براي هر دو گروه در شرايط يكسان پس‌آزمون اجرا شد. نتايج تحليل مانكوا نشان داد كه آموزش روابط اصيل منجر به افزايش احساس معنا و كاهش احساس تنهايي در دانشجوبان شده است. با توجه به نتايج اين پژوهش مي‌توان گفت كه از آموزش ارتباط اصيل مي‌توان براي افزايش معناي زندگي وكاهش احساس تنهايي در دانشجويان استفاده نمود.