ارزيابي درمان زردشدگي كاغذهاي تاريخي با استفاده از شستشو و عوامل كاهنده

كاغذ با هر درجه كيفي، در طول زمان زرد مي شود و اكسايش سلولز يكي از مهمترين دلايل شكست زنجيره است. اكسايش سلولز سبب تشكيل گروه هاي جاذب نور و در نتيجه زردشدگي كاغذهاي تاريخي مي‌شود. شستشو با آب خالص مي تواند سبب خروج برخي محصولات تخريب رنگي از ساختار كاغذ و روشن تر شدن رنگ كاغذ شود. همچنين سفيدگري با عوامل كاهنده مي تواند با احياء كروموفورهاي جاذب نور در كاغذ، سبب بي رنگ شدن آنها و در نتيجه افزايش روشنايي و سفيدي كاغذ ‌شود. در اين تحقيق، تغييرات ايجاد شده در خصوصيات ظاهري و ساختاري كاغذ تاريخي پس از استفاده از شستشو با آب خالص و عوامل احيا كننده‌ بوروهيدريد سديم و دي تيونيت سديم ارزيابي شده است. اين دو ماده كاهنده، در صنعت كاغذ سازي، جهت سفيدگري خمير چوب استفاده مي شوند. نمونه كاغذ تاريخي با آزمون هاي رنگ سنجي، طيف سنجي مادون قرمز، سنجش pH و فلورسانس اشعه ايكس تعيين مشخصه شده‌اند. با توجه به نتايج تجربي، استفاده از عامل كاهنده منجر به افزايش روشنايي و كاهش زردي، پايداري الياف و جوهر و همچنين افزايش pH كاغذ (به‌ويژه نمونه تيمار شده با سديم بوروهيدريد) مي‌شود. در نتيجه تيمار با عوامل كاهنده نشان دهنده كارايي بيشتر در مقايسه با آب مقطر است.