تأثير انتخاب ترتيب نوع تمرين بر يادگيري و سازوكارهاي انگيزشي و پردازش اطلاعات در تكليف هدف‌گيري

هدف پژوهش حاضر بررسي اين موضوع بود كه آيا با دادن اختيار انتخاب ترتيب ابزار تمريني با استفاده از رويكرد خودكنترلي در حين تمرينات گلف، باعث افزايش يادگيري و سازوكارهاي انگيزشي و پردازش اطلاعات مي‌شود يا خير. در اين تحقيق نيمه‌تجربي كه با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و دوره پيگيري 24 ساعته انجام گرفت، 24 دانشجو مبتدي به صورت در دسترس و تصادفي در دو گروه انتخاب (12 نفر) يا جفت شده (12 نفر) قرار گرفتند. در مرحلۀ پيش‌آزمون، شركت‌كنندگان به انجام آزمون ضربۀ گلف پرداختند. در پي پيش‌آزمون، گروه انتخاب، ترتيب ابزارهاي تمريني را انتخاب نمودند، در حالي كه گروه جفت شده از ابزارها به ترتيب گروه انتخاب استفاده كردند. ميزان يادگيري و سازوكارهاي انگيزشي و پردازش اطلاعات در مراحل پيش‌‌آزمون و اكتساب در روز اول و سپس يك روز بعد با آزمون يادداري تأخيري اندازه‌گيري شد. نتايج آزمون تحليل واريانس مكرر نشان داد كه خودكنترلي بر مهارت ضربه گلف و سازوكارهاي انگيزشي تأثير معنادار دارد، اما در پردازش اطلاعات و ميزان درگيري فراگيران نسبت به تكليف تأثير معناداري يافت نشد. با توجه به خودكنترلي يادگيري حركتي، انتخاب جزئي مانند ترتيب تمرينات به اجراكنندگان در طول تمرين مي‌تواند منجر به افزايش يادگيري ضربه گلف همراه با سازوكارهاي انگيزشي در حين اجراي مهارت شود، اما چنين شرايطي در رويكرد خودكنترلي تأثيري بر درگيري و پردازش اطلاعات در آزمون‌هاي نامرتبط با تكليف ندارد.