بررسي كانه نگاري، توالي هم‌ يافتي و ايزوتوپ هاي گوگرد در كانسارهاي آهن باباعلي و گلالي در زون سنندج - سيرجان، شمال‌ غرب ايران

بخش شمالي پهنه سنندج - سيرجان ميزبان كانسارهاي آهن مهمي است كه طي ماگماتيسم مزوزوئيك شكل گرفته اند. كانسارهاي آهن باباعلي و گلالي در مرز استان هاي همدان، كردستان و كرمانشاه تشكيل شده‌اند. ماده معدني در اين كانسارها شامل مگنتيت به همراه پيريت، پيروتيت، كالكوپيريت و هماتيت است. بررسي‌هاي سنگ‌نگاري نشان مي دهند كه دست‌كم دو نسل مگنتيت و يك نسل پيريت در كانسار باباعلي و يك نسل مگنتيت و پيريت در كانسار گلالي تشكيل‌شده است. فرايندهاي سوپرژن سبب جانشيني مگنتيت با هماتيت، گوتيت و ليمونيت در بخش هاي سطحي كانسارها شده اند. مقادير δ34S پيريت در كانسار هاي باباعلي و گلالي به ترتيب از 6.8+ تا 13.3+ و 6.1+ تا 7.3+ در هزار تغيير مي‌‌كند و مقادير δ34SH2S سيال كانه ساز بين 7.8+ تا 14.3+ و 7.1+ تا 8.3+ در هزار محاسبه شده است.شواهد صحرايي و كانه‌نگاري نشان مي‌دهند كه كانسارهاي مورد بررسي از نوع اسكارن هستند. مقادير δ34S كانسارهاي باباعلي و گلالي بيشتر از مقادير مربوط به منشأ ماگمايي براي كانسارهاي اسكارني است. بنابراين، اين مقادير غني‌شده مشاركت گوگرد هم از ماگما و هم سنگ‌هاي ميزبان/ دربرگيرنده را نشان مي دهند. توده‌هاي آذرين منطقه مورد بررسي اغلب متشكل از سنگ‌هاي نفوذي مافيك تا فلسيك هستند كه در نتيجه ماگماتيسم حاصل از فرورانش اقيانوس نئوتتيس به زير خرده قاره ايران مركزي (CIM) در زمان ژوراسيك پسين- كرتاسه پيشين تشكيل شده‌اند. در اثر جاي‌گيري ماگماهاي ديوريتي در سنگ‌هاي كربناته منطقه، كاني‌زايي آهن (مگنتيت) از نوع اسكارن همراه با دگرگوني سنگ‌هاي ميزبان صورت ‌گرفته است.