تحليل معنايي واژۀ «لعلّ» در قرآن و تأثير آن در فهم آيات

واژۀ «لعلّ» كه 129 در قرآن كريم به كار رفته است، در ساختار زباني قرآن، گاه معنايي را افاده مي‌كند كه موهم معنا مي‌گردد. اين واژه در ساختار زباني قرآن به چند معنا به كار رفته است؛ ولي در تحليل آن توسط قرآن‌پژوهان و مترجمان، تنها معناي نخست آن مورد توجه قرار گرفته و عموم مترجمان قرآن در عموم موارد، اين واژه را «شايد» و «بايد» ترجمه نموده‌اند. در اين مقاله تلاش خواهد شد تا با تعيين معاني متعدد «لعلّ» با توجه به معناي بافتي و نقد معناي غيربافتي، معناي دقيق آن واژه در هريك از آيات شريفه گزينش گردد. نتيجۀ اين پژوهش آن خواهد بود كه «لعلّ» در بافت زباني قرآن كريم، به 7 معنا به كار رفته است كه عبارت‌اند از: ترجّي تكلمي، ترجّي مقامي، تمنّي، تعليل، استفهام، ظنّ و يقين. مترجمان و قرآن‌پژوهان در هنگام فهم و ترجمۀ آيات، نبايد از اين معاني غافل شوند.