بررسي ميزان پپتيد شبه گلوكاگون-1 (GLP-1) و استرس اكسيداتيو در نوزادان نارس

سابقه و هدف: پپتيد شبه گلوكاگون-1 (GLP-1) داراي خواص ضد ديابتي، آنتي اكسيداني و ضد التهابي بوده كه در شرايط مختلف تغيير مي كند. اين پپتيد به عنوان يك هدف درماني در ديابت و چاقي شناخته مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط GLP - 1 با استرس اكسيداتيو در نوزادان نارس مي باشد.مواد و روش ها: در اين مطالعه مورد شاهدي از 40 نوزاد رسيده و نارس (سن بارداري كمتر از 37 هفته) استفاده شد. غلظت GLP - 1 با روش الايزا مورد سنجش قرار گرفت. ظرفيت آنتي اكسيداني توتال (TAC)، وضعيت اكسيدان تام (TOS) و غلظت اسيد اوريك اندازه گيري شد.يافته‌ ها: سطح سرمي GLP1 در نوزادان نارس نسبت به نوزادان رسيده به صورت معني داري بالاتر بود (0/003=p). سطح سرمي TAC در نوزادان نارس (235/53±973/16) به طور معني داري پايين تر از نوزادان رسيده (218/97±837/00) بود (0/006=p). سطح سرمي TOS در نوزادان نارس (33/52±65/46) به طور معني داري بالاتر از نوزادان رسيده (14/62±31/50) بود (p 0.001). ميزان اسيد اوريك در نوزادان نارس (1/73±5/83) از نظر آماري بالاتر از نوزادان رسيده (0/90±5/13) بود (p=0.02). سطح سرمي GLP -1 در نوزدان نارس ارتباط منفي و معني داري با TAC(p 0.001, r=0.674) و ارتباط مثبت و معني داري با TOS(p 0.001, r=0.754) و اسيد اوريك داشت (p 0.001, r=0.633).نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه ميزان TOS ،GLP - 1 و اسيد اوريك در نوزادان نارس بالاتر از نوزدان رسيده بوده و GLP - 1 داراي همبستگي منفي با ظرفيت TAC و همبستگي مثبت با TOS و اسيد اوريك در اين نوزادان مي باشد.