تاثير كاربرد ادهزيوهاي يونيورسال بر استحكام باند برشي براكت‌هاي ارتودنسي

سابقه و هدف: باند مناسب براكت به مينا در درمان‌هاي ارتودنسي ضروري مي‌باشد. اخيراً نوع جديدي از باندينگ‌ها (ادهزيوهاي يونيورسال) معرفي شده‌اند، كه ادعا مي‌شود توانايي اتصال به فلزات را دارند. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير كاربرد ادهزيوهاي يونيورسال بر استحكام باند برشي و شاخص ادهزيو باقي مانده (Adhesive Remnant Index= ARI) براكت‌هاي ارتودنسي به ميناي دندان مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي، 56 دندان پرمولر انساني سالم بر اساس ادهزيو مورد استفاده به صورت تصادفي به 4 گروه تقسيم شدند. تمام دندان‌ها با اسيد فسفريك 37% اچ شدند. سپس در گروه 1 (كنترل): پرايمر Transbond XT فقط روي سطح مينا اعمال ‌شد. گروه 2: پرايمر Transbond XT هم روي مينا و هم بيس براكت اعمال شد. گروه 3: Single Bond Universal هم روي مينا و هم بيس براكت اعمال شد. گروه 4: G-Permio Bond هم روي مينا و هم بيس براكت اعمال شد. سپس در تمام گروه‌ها براكت‌ها با استفاده از كامپوزيت Transbond XT به دندان‌ها باند شدند. پس از ذخيره نمونه‌ها در آب و انجام 2000 سيكل حرارتي، مقادير استحكام باند برشي براكت به دندان با استفاده از دستگاه تست يونيورسال ثبت شد. نمونه‌هاي دباند شده نيز با بزرگنمايي 10 برابر زير استريوميكروسكوپ جهت ارزيابي ميزان ادهزيو باقي مانده روي دندان (ARI) ارزيابي شدند. يافته‌ها: بيشترين استحكام باند در گروه سوم (MPa 8/7±25/4) و كمترين مربوط به گروه دوم ( MPa 5/3±16) بود .استحكام باند گروه سوم به صورت معني‌داري بيشتر از گروه 2 بود (0/03 =p) و تفاوت بين گروه‌هاي ديگر معني‌دار نبود. از نظر شاخص ادهزيو باقي مانده بين گروه‌هاي مختلف تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه استحكام باند براكت ارتودنسي به ميناي دندان با ادهزيوهاي يونيورسال (Single Bond Universal  G-Permio Bond ) مشابه با ادهزيو معمولي (Transbond XT) مي‌باشد.