پيامد درمان با آلتپلاز وريدي در بيماران سكته مغزي حاد

سابقه و هدف: سكته مغزي از علل اصلي مرگ و مير و ناتواني در جهان بوده و درمان آن خون رساني مجدد بافت مغزي با استفاده از روش‌هاي مختلف از جمله تزريق آلتپلاز است. هدف از اين مطالعه تعيين پيامد درمان با آلتپلاز وريدي مي‌باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي بر روي تمام بيماران دچار سكته مغزي مراجعه كننده به بيمارستان روحاني بابل در سال‌هاي 1400-1398 انجام شد. بيماران به دو گروه دريافت كننده آلتپلاز وريدي و گروه درمان روتين و حمايتي تقسيم شدند. اطلاعات جمعيت شناختي و نمرات دو مقياس (NIHSS) National Institute of Stroke Health Scale جهت بررسي بهبود علائم سكته مغزي و (mRS) modified Rankin Scale به منظور ارزيابي شدت ناتواني در سه دوره 7، 30 و 90 روزه، بررسي و مقايسه گرديد. يافته‌ها: از 100 بيمار مورد مطالعه، 49 نفر در گروه آلتپلاز و 51 نفر در گروه درمان روتين و حمايتي قرار گرفتند. در بررسي مقياس NIHSS بيماران در سه دوره پيگيري، تفاوت معني‌داري در گروه دريافت كننده آلتپلاز در مقايسه با گروه درمان روتين و حمايتي وجود داشت (0/001 p). همچنين در مورد مقياس mRS، در روز 90 (0/80±0/65 در مقابل 1/11±1/55) برخلاف روز 30 (1/07±1/65 در مقابل 0/92±1/31)، بين دو گروه دريافت كننده آلتپلاز و گروه درمان روتين و حمايتي، تفاوت معني‌داري وجود داشت (0/001 p). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه درمان با آلتپلاز داخل وريدي مي‌تواند تأثير خوبي بر اختلالات عصبي پس از سكته داشته باشد و در دراز مدت تا روز نوداُم پيگيري بيمار، ميزان ناتواني در عملكرد روزانه را بهبود بخشد.