مطالعه‌ اثر آلودگي كادميوم و آبياري با آب مغناطيس بر رشد و آنتي ‌‌اكسيدان‌‌ هاي گياه وتيور

كادميوم يك آلاينده‌ مهم زيست‌‌ محيطي محسوب مي‌‌شود كه آثار نامطلوب آن بر تهديد سلامت عمومي در مطالعات گذشته گزارش شده است. به‌ منظور ارزيابي قابليت گياه وتيور در برداشت كادميوم در شرايط آبياري با آب مغناطيس، اين مطالعه به‌صورت طرح فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار به‌صورت آزمايش گلداني اجرا شد. فاكتورهاي مورد مطالعه شامل كادميوم در چهار سطح (0، 0.5، 1 و 2 ميلي‌‌گرم در ليتر) و آبياري در سه سطح (كاملاً مغناطيس، نيمه‌مغناطيس و غيرمغناطيس) بودند. نتايج نشان داد كه استفاده از آب مغناطيس در آبياري به‌طور معني‌‌داري پاسخ‌‌هاي آنتي‌‌اكسيداني و برداشت كادميوم توسط گياه را تحت‌تأثير قرار داد. به‌طوري‌‌كه بيشترين غلظت كادميوم ريشه و شاخساره، فاكتور انتقال و شاخص تجمع زيستي به تيمار آب كاملاً مغناطيس اختصاص داشت و با تغيير غلظت كادميوم، اثرگذاري آب مغناطيس بر پاسخ‌‌هاي گياهي نيز تغيير كرد. فعاليت آنتي‌‌اكسيدان‌‌هاي آنزيمي و غيرآنزيمي نيز با افزايش آلودگي كادميوم افزايش نشان داد؛ اما به‌طور نسبي ميزان اين افزايش در حضور آبياري با آب كاملاً مغناطيس بيشتر از سطوح ديگر آبياري بود. به‌طوركلي، يافته‌‌هاي اين تحقيق نشان داد كه استفاده از آب مغناطيس براي افزايش مقاومت گياهان به تنش آلودگي كادميوم مفيد بوده و روشي كارآمد براي كاهش آلودگي فلزات سنگين در محيط‌زيست محسوب مي‌‌شود؛ بااين‌وجود، براي تأييد اين نتايج، انجام مطالعات بيشتر روي ساير گياهان و در سطوح بيشتر آلودگي پيشنهاد مي‌‌شود.