مدل‌سازي احتمالاتي شدت و مدت بارش براي مكان‌يابي تغذيه‌ مصنوعي در دشت رفسنجان

در سال‌‌هاي اخير، استفاده‌ بي‌‌رويه از منابع آب زيرزميني، خشكسالي و افزايش جمعيت، حجم آب ذخيره‌شده در سفره‌‌هاي زيرزميني را به‌شدت كاهش داده است. هدف اصلي مطالعه‌ حاضر، تحليل فراواني هيدرولوژيكي دومتغيره براي ايجاد رابطه بين بارندگي و نوسانات آب زيرزميني است. حداكثر بارندگي سالانه و شدت بارش در نقطه‌ اوج هيدروگراف دو سري از اطلاعاتي بودند كه براي تحليل فراواني هيدرولوژيكي دومتغيره استفاده شدند. اين سيستم چندمتغيره متشكل از مدل‌سازي احتمالي ويژگي‌هاي بارندگي با هدف تعيين شدت و عمق بارندگي در دوره‌ بازگشت چندساله توسعه يافته است. خروجي به‌دست‌آمده از مدل احتمالاتي براي اِعمال تنش بر آبخوان درجهت تغذيه‌ مصنوعي سطحي در دشت رفسنجان استفاده شد. پياده‌‌سازي فرايند‌‌هاي ذكرشده براي مدل احتمالي به‌صورت كدنويسي در نرم‌‌افزار متلب انجام شد و براي شبيه‌‌سازي تغذيه‌ مصنوعي نرم‌‌افزار GMS 10.6 به‌كار گرفته شد. نتايج نشان داد كه تغذيه‌ مصنوعي بارندگي با شدت تخمين‌زده‌شده از يك دوره‌ بازگشت 10 ساله مي‌‌تواند يكي از راه‌‌حل‌‌هاي تعادل‌بخشي آب‌‌هاي زيرزميني باشد. بارندگي با دوره‌ بازگشت 50 ساله سطح آب زيرزميني را به‌طور متوسط حدود 170 سانتي‌‌متر در محل تغذيه افزايش داد. همچنين مقادير شعاع تأثير بيش از 5 كيلومتر در مسير جريان به‌دست آمده است.