بازنمايي گفتمان زن باوري در قهرمان پردازي انيميشن هاي دلير(2012) و موآنا (2016)

آثار كمپاني والت‌ ديزني در بعد جهاني براي مخاطبان، به‌ويژه كودكان و نوجوانان از جذابيت‌هاي خاصي برخوردار است. يكي از محورهاي اصلي توليد انيميشن در اين استوديو، خلق آثاري با موضوع شخصيت‌هاي زن بوده است. اين شخصيت‌ها در ميانه‌ي قرن‌بيستم، بيشتر برگرفته از داستان‌ها و ادبيات‌عاميانه بودند. آن‌ها دختراني معصوم، مهربان و فرمان‌بردارند كه بيشتر موردستم قرار مي‌گيرند. در سايه‌ي تحولات فرهنگي‌واجتماعي، مضامين و محتواي قهرماني در آثار ذكرشده در آستانه‌ي قرن‌بيست‌ويكم و پس‌ازآن، دستخوش تحولات چشم‌گيري شده است. شخصيت‌هاي اصلي و قهرمان زن در آثار ذكرشده با تفاوت‌هاي محسوس نسبت به الگوهاي پيشين، در قالب زناني شجاع و استقلال‌طلب بازنمايي مي‌شوند. حال پرسش اصلي اين‌جا است كه اين بازنمايي، چه تصويري از زن قهرمان در متون تصويري دهه‌ي اخير ارايه مي‌دهد و جهت‌گيري و گرايش ايدئولوژيك متن در اين بازنمايي چگونه است؟ هدف از پژوهش اين است كه در چهارچوب رويكردهاي بازنمايي، گرايش متن به نحوه‌ي تعريف گفتمان زن‌باورانه در قهرمان‌پردازي انيميشن‌هاي هدف بررسي و تحليل‌ شود. دو انيميشن « دلير» و « موآنا» موارد منتخب اين پژوهش هستند. روش تحقيق، شيوه‌ي عملياتي موسوم به « پدام» و مبتني‌بر رويكـرد تحليل گفتمان انتقادي فركلاف است. در اين الگوي بومي، مدل سه‌بعدي فركلاف؛ توصيف، تفسير و تبيين به پنج سطح تحليلي خردتر تقسيم شده‌اند. كنش‌هاي ديدماني در سكانس‌هاي اصلي هردو فيلم مبناي تحليل است. منابع ازطريق مشاهده‌ي آثار و بررسي داده‌هاي كتابخانه‌اي و ديجيتال گردآوري شده است. يافته‌هاي پژوهش حكايت از ارايه‌ي تصاويري در تقابل با بازنمايي قالبي و كليشه‌اي از زن، هم‌سـو بـا ديدگاه‌هاي مدرن و پسامدرنيستي حاكم بر فـضاي رسـانه‌ي مـذكور دارد. در ايـن دو فيلم كليشه‌سازي و كليشه‌شكني بـه‌طـورهم‌زمان در بازنمايي شخصيت قهرمان ايفاي نقش مي‌كنند. نتيجه اين‌كه متن با بازنمايي برساخت‌گرايانه‌ي زن قهرمان، در مسير بازنمايي خود از دوران كودكي قهرمان، در تلاش براي تعريف و هويت‌سازي گفتماني جديد در تقابل با گفتمان زن‌محوري استوديوي ديزني يعني گفتمان زن ‌باورانه است.