موسيقي نازيسم و واگنر و نظريه جنگ كلاوزويتس در آلمان در زمان جنگ جهاني دوم

آثار و هنر موسيقي در زمان جنگ جهاني دوم براي ملت‌هاي درگير در جنگ، عاملي مؤثر و انگيزه‌بخش توصيف شده است. آثار شاخص موسيقي بروز پيدا كرد و يا مورداستفاده قرار گرفت كه با هدف استراتژيك آن‌ها در جنگ هم‌سو بود و عامل تعيين‌كننده‌اي براي نيروهاي درگير در نبرد محسوب مي‌شد. ازآنجاكه اين آثار موسيقي مستقيم در ارتباط با پديده‌ي جنگ، در زمان‌ها و جغرافياي مشخص دلالت‌هاي معنايي خاصي به خود مي‌گيرند، مي‌توان بررسي و تحليل اين آثار موسيقي را به‌عنوان عاملي مؤثر در جنگ، از طريق مفهوم «عامل‌هاي اخلاقي» نظريه‌ي جنگ كلاوزويتس به شكل بديلي صورت‌بندي كرد. «عامل‌هاي اخلاقي» جنگ منسوب به هنر موسيقي مجموعه‌ي عناصري است كه يك اثر شاخص موسيقي از خلال آن‌ها همچون ابزاري براي ترسيم «امري مشترك» به‌قصد مبارزه با طرف ديگر جنگ به عرصه حضور در جامعه مي‌رسد. اين مفهوم در مقاله به‌كار گرفته شده تا نشان دهد چگونه آثار موسيقي همچون نيروهاي مسلح در جنگ جهاني دوم با هدف مشترك معيني حضور پيدا كرده‌اند تا نقشه‌هاي استراتژيكي را به سرانجام برسانند. چيزي‌كه تمام فضاي موسيقيايي موجود را تحت‌تسلط خود درآورده بود. نقطه‌نظر اين مقاله محدود به آلمان در زمان جنگ جهاني دوم شده است، موقعيتي كه اپراهاي واگنر به آثار شاخص موسيقيايي هيتلر و حزب نازيسم تبديل شدند، چيزي كه به‌هيچ‌وجه اتفاقي نبود.‌ آن‌ها از لحظه‌ي تأسيس حزب خود فرآيند «نازي‌سازي» را در موسيقي پيش گرفتند و از اين زمان جريانات موسيقيايي كه با دستورالعمل‌هاي آن‌ها سازگار نبود، در اين مسير حذف شد و «بي‌ارزش» يا «مطرود» نام گرفت. با شروع جنگ جهاني دوم، طرفداران حزب نازيسم درراستاي جنگي كه فرمانده‌هايشان با هدف فتح جهان، نبرد عظيمي را آغاز كرده بودند تا نژاد آريايي بر فراز نژادهاي ديگر بايستد، بايد هويت موسيقيايي خود را با ايجاد اهدافي مشترك براي مردمان و سربازان خود سمت‌وسو مي‌دادند. دراين‌ميان اپراهاي واگنر توانست همچون «عامل‌هاي اخلاقي» عمل كرده و دلالت‌هاي معنايي هم‌سو با اين اهداف مسلط پيدا كند تا نويد آرمان‌هاي مشترك نازيسم را براي مردمان آلمان به صدا درآورد.