فراتحليلي از شناخت جايگاه رويكرد امنيت غذايي در طرح ها و منابع مطالعاتي ايران در چارچوب اصول حكمروايي خوب

مسئله تأمين غذا، همواره جزء مسائل مهم زيستي انسان محسوب مي شود. زندگي افراد چه در محيط روستا رقم بخورد چه در محيط شهر، داراي مجموعه اي از چالش ها و مزيت هاست.غذا نيز، ازاين جهت، امري مستثني نبوده و در مراحل مختلف توليد تا توزيع و مصرف، با مسائلي احتمالي روبه رو است. تاكنون نظريات، گردهمايي ها، پژوهش ها، مطالعات و قوانين و مقررات متنوعي در اين راستا تنظيم و ارائه شده تا رفع نياز اوليه انسان با حداقل مشكل، صورت گيرد، اما اين هدف، كاملاً به موفقيت محقق نشده است. شناسايي و اطلاع از علل اين مسئله، نيازمند شناخت و كسب آگاهي همه جانبه از حيث نظري، تجربي و پژوهشي است تا شكاف ها و خلأهاي احتمالي را روشن سازد. لذا، در پژوهش حاضر، اين سه نوع مطالعه در قالب سه لايه نگرش، مواد پژوهش و روش، انجام شده است تا ضمن شناسايي ابعاد امنيت غذايي و سير تكاملي آن، چگونگي تطبيق پذيري با مقررات، سياست ها و قوانين را بررسي نموده و با تحليل و بررسي پژوهش هاي پيشين در اين حوزه و مقايسه اين سه مطالعه، شكاف دانشي، تجربي و پژوهشي را در زمينه امنيت غذايي شناسايي نمايد. ازاينرو، روش پژوهش، آميخته شامل مطالعه كتابخانه اي - مروري، تحليل تماتيك و فراتحليل است. بر اساس نتايج پژوهش، پايه دانشي امنيت غذايي كه شامل موجودي، دسترسي، مصرف و حكمروايي خوب است، با پايه تجربي و پژوهشي تفاوت دارد و بين مطالعه دانشي و پژوهشي، شكاف عميق و قابل توجهي وجود دارد. به روزرساني قوانين و سياست ها در كنار انجام پژوهش هاي كاربردي با محوريت حكمروايي خوب غذا، از جمله راهكارهايي است كه مي تواند اين شكاف را پوشش دهد.