تحليل ارتباط حس مكان و سطح امنيت اجتماعي مطالعه موردي: محله آبشوران، شهر كرمانشاه

هدف از پژوهش حاضر، بررسي ارتباط حس مكان و سطح امنيت اجتماعي بر يكديگر است. روش پژوهش حاضر با توجه به موضوع پژوهش، از نظر ماهيت توصيفي- تحليلي و از نظر هدف نوع آن كاربردي و از نظر نوع داده كمي است. جامعه آماري تمام ساكنين بخش غربي محله آبشوران (سبزه‌ميدان تا مدرس) شهر كرمانشاه بوده كه مطابق سرشماري سال 1395 كرمانشاه كل جمعيت اين بخش از محله 290 نفر معادل 73 خانوار است. در اين ميان 166 نفر به‌عنوان حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران و با نمونه‌گيري تصادفي انتخاب‌شده‌اند. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از دو روش آمار توصيفي و آمار استنباطي با توجه به ماهيت و نوع داده استفاده‌شده است. به اين صورت كه با به دست آوردن فراواني و درصد، متغيرهاي موردمطالعه توصيف مي‌گردند و درزمينه آمار استنباطي از نرم‌افزار Spss در قالب آزمون آماري همبستگي پيرسون جهت سنجش ارتباط متغيرها بر همديگر و آزمون رگرسيون چندمتغيره براي ارزيابي چگونگي اين ارتباط استفاده‌شده است. يافته‌هاي آزمون پيرسون حاكي از آن است كه ميان ابعاد حس مكان و ابعاد امنيت اجتماعي همبستگي و رابطه متوسطي وجود دارد. به‌طوري‌كه نتايج آزمون رگرسيون نشان مي‌دهد 0.42 از تغييرات مؤلفه‌هاي اجتماعي مربوط به ابعاد حس مكان است. يافته‌هاي پژوهش گوياي رابطه دو سويه ميان ابعاد حس مكان و امنيت اجتماعي است به‌گونه‌اي كه هرچه حس مكان افزايش يابد امنيت اجتماعي بيشتر مي‌گردد و بالعكس هرچه امنيت اجتماعي بيشتر شود حس مكان نيز افزايش مي‌يابد.