راه‌هاي شناسايي و كشف افزوده‌هاي واقع بر متون احاديث

«حديث» به‌عنوان حكايتگر سنت، ازجمله مهم‌ترين منابع اصلي استنباط احكام و معارف اسلامي است. برخي از احاديث، در فرايند نقل‌وانتقالِ تُراث حديثي تا عصر حاضر دچار عللي، ازجمله زياده‌هاي واقع بر متن شده‌اند. تعداد اين متون، اندك است؛ اما پژوهشگر در فرايند اعتباريابي و نيز فهم و ورود حديث به چرخهٔ حجيت و عمل، ناگزير از شناسايي اين موارد است. اين نوشتار در پيِ پاسخ به اين سؤال است كه راه‌هاي شناسايي و كشف افزوده‌هاي واقع بر احاديث چيست؟ نوشتار حاضر به‌روش توصيفي‌تحليلي و با بهره‌گيري از منابع مكتوب و اسناد موجود، به شناساندن راه‌هاي اساسي شناسايي و كشف افزوده‌هاي واقع بر متون احاديث اقدام كرده است. ازجمله راه‌هاي شناسايي و كشف افزوده‌هاي واقع بر روايات عبارت‌اند از: بهره‌گيري از نسخ خطي، تحليل متن پژوهانه، بهره‌گيري از دانش تخريج و مصدريابي روايت، توجه به نقش راوي در فرايند انتقال تُراث حديثي.