تحليل انتقادي مبناي معرفت‌شناختي ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن با تأكيد بر آراي سروش و مجتهدشبستري

در اعتبارسنجي هر ديدگاهي بازخواني شالوده‌هاي فكري آن تعيين‌كننده است. تنقيح بنياد معرفت‌شناختي و تحليل و نقادي ابعاد متعدد آن نقشي مؤثر در پايش زبان قرآن دارد. متأثر از پايش نگرۀ معرفت‌شناختي، انتساب حيرت‌آفريني به زبان قرآن مورد ترديد واقع مي‌شود و شالوده‌هاي زيرين معرفتي و ادراكي قرآن به‌منظور مفاهمه‌گري و فيصله‌بخشي زبان قرآن استحكام افزون‌تري مي‌يابد. در اين نوشتار پس از تحليل انتقادي مبناي يادشده از طريق كاربست ملاحظات دقيق عقلي، سستي ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن برجسته شده است. روش پژوهش مقاله، اسنادي و تحليلي است و يافته‌هاي تحقيق حاكي از اين است كه مبناي معرفت‌شناختي ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن دچار چالش‌هاي جدي است: ۱. از حيث گونه‌شناسي شكاكيت پيچيده است؛ ۲. از لحاظ تبارشناسي نگرشي نوكانتي است؛ ۳. از نظر روش‌شناسي رهيافتي معيارگريز قلمداد مي‌شود؛ ۴. خودشكني خصيصهٔ ذاتي آن است؛ ۵. دفاعيات مربوط به آن معيوب‌ است. بنابراين ديدگاه حيرت‌آفريني زبان قرآن بر مبنايي مخدوش و مردود واقع شده است.