استتابه در سياست جنائي امام علي(ع):مباني،كاركردها و جلوه ها

يكي از تأسيسات اختصاصي فقه كيفري اسلام كه با مضامين شرعي و اخلاقي در گستره سياست جنايي ديني باعث حضور فعال بزهكار در عرصه تعيين سرنوشت قضايي مي‌گردد، توبه است كه با نهادي به نام استتابه قابل تقويت و گسترش است. مديريت بزهكاري از طريق تدبير غيركيفري استتابه، نوعي از سياست جنايي، تقنيني و قضايي را رقم مي‌زند كه باعث طرح سه سؤال مي‌گردد؛ چرا امام عليu از استتابه به‌عنوان يك شيوه براي مديريت بزهكاري استفاده نموده‌اند؟ كاركردهاي مترتب بر اين نوع تدبير چيست؟ و از نظر عملي، استتابه در چه جرائمي نمود داشته است؟ بر اساس نتايج اين نوشتار، استتابه به‌عنوان يك وظيفه حاكميتي، مبتني بر عناصر انسان‌شناختي، سياسي و اجتماعي، اخلاقي و جزايي است و داراي كاركردهاي متنوعي همانند كيفرزدايي، اصلاحي و كرامت‌محوري است كه در مجموع با آموزه‌هاي علوم جنايي نوين نيز همخواني و تطابق دارد.افزون بر اين، استتابه در سياست جنايي امام عليu در جرايم مالي، عقيدتي و بدون بزه‌ديده اجرايي گرديده است؛ ليكن به‌دلايل مطرح در اين نوشتار،امكان تسري آن به همه جرائمي كه توبه در آن تجويز شده و نيز به‌عنوان يكي از شرايط بهره‌مندي مجرم از نهادهاي ارفاق‌كنندۀ كيفري و حمايت‌هاي پساكيفري وجود دارد.