ارائه الگوي ساختاري - تفسيري رهبري زيبايي‌شناختي در آموزش عالي

رهبري زيبايي‌شناختي رويكردي مبتني بر اداركات احساسي و دانش ضمني است كه از طريق نفوذ احساسي در كاركنان آنها را با خود همراه مي‌سازد. رهبري زيبايي‌شناختي سبك مناسب براي دانشگاه‌هاي پيشرو در هزاره سوم است. نظر به اهميت موضوع در اين پژوهش كوشش شد تا الگويي براي رهبري زيبايي‌شناختي در آموزش عالي كشور فراهم شود. پژوهش حاضر از منظر فلسفي مبتني بر پارادايم تفسيري انجام شد. همچنين از نظر هدف يك پژوهش كاربردي-توسعه‌اي و از منظر شيوه گردآوري داده‌ها يك پژوهش توصيفي با روش پيمايشي مقطعي مي باشد. جامعه آماري شامل كليه خبرگان دانشگاه هاي دولتي بوده كه با روش گلوله برفي، نمونه‌گيري هدفمند انجام شد و با 13 نفر به اشباع نظري حاصل گرديد. مقوله‌هاي زيربنايي الگوي رهبري زيبايي‌شناختي با روش تحليل مضمون شناسايي و روابط مقوله‌هاي زيربنايي الگوي رهبري زيبايي‌شناختي با روش ساختاري-تفسيري تعيين گرديد. براي انجام تحليل مضمون از نرم‌افزار MaxQDA 20 استفاده شد و محاسبات مدلسازي ساختاري-تفسيري با نرم‌افزار MicMac انجام گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد «رهبري ذهن و احساسات»، «موانع رهبري آموزشي زيباشناسانه» و «راهبرد رهبري آموزشي زيباشناسانه» بيشترين تأثير را در رهبري زيبايي شناختي داشت. اين عناصر بر «جو حاكم در دانشگاه» اثرگذار بودند. جو حاكم در دانشگاه نيز بر «ظرفيت‌هاي فردي» و «ظرفيت‌هاي سازماني» اثرگذار بود. به همين ترتيب اين عوامل بر «ديدگاه معنوي و بينش زيبا» و «رفتار آموزشي زيبا» تاثير گذاشتند. در نهايت افزايش «آراستگي دانشگاه» به «دانشگاه زيبا» منتهي گرديد.