تحليل ميدان نيرو عوامل موثر بر اشتياق شغلي و بي تفاوتي كاركنان ستادي با رويكرد فازي (مورد مطالعه: شركت برق منطقه اي فارس)

منابع‌انساني از جمله دارايي‌هاي نامشهود سازماني محسوب مي‌شود، كه نتيجه نگرش‏هاي آن‌ها مي‌تواند سوق‌دهنده يا بازدارنده سازمان در جهت رسيدن به اهدافش باشد. از جمله اين نگرش‏ها اشتياق‌شغلي و بي‌تفاوتي سازماني است كه در دو سر طيف يكديگر قرار مي‌گيرند؛ به گونه‌اي كه لازمه رسيدن به اشتياق‌شغلي دور شدن از نيروهاي ايجادكننده بي‌تفاوتي مي‌باشد زيرا بي‌تفاوتي نگرشي مخرب قلمداد مي شود. در اين راستا هدف از انجام اين پژوهش بررسي عوامل‌موثر بر اشتياق‌شغلي و بي‌تفاوتي كاركنان شركت برق منطقه‌اي فارس مي‌باشد. به منظور گردآوري داده‌ها نخست با روش فراتركيب ۶۴ عامل مشترك موثر بر اشتياق‌شغلي و بي‌تفاوتي شناسايي شد؛ سپس با وزن‌دهي به روش بهترين-بدترين فازي نتايج حاكي از آن شد كه نگرش‌مولد و توانمندسازي روان‌شناختي، جاذبه‌هاي‌شغلي و عدالت-محوري مهم‌ترين عوامل هستند. سپس با روش ديمتل‌فازي به رابطه‌سنجي پرداخته و نتايج حاكي از آن شد كه، كارآمدي‌سرپرست، تقاضاهاي‌شغلي نامتوازن، عدالت-محوري عواملي تاثيرگذار و توانمندسازي روان‌شناختي، پويايي‌شخصيت، نگرش-مولد عوامل تاثير‌پذيري هستند. در‌نهايت به‌منظور سنجش وضع‌موجود، ۲۱۳ نفر از كاركنان ستادي شركت برق منطقه‌اي فارس از جامعه‌اي به اندازه ۵۸۰ نفر به روش تصادفي ساده انتخاب شدند و مشخص شد كه جاذبه‌هاي شغلي بيش‌ترين امتياز سوق‌دهندگي را كسب كرد و عدالت‌‌محوري با كسب امتياز منفي به عنوان بازدارنده اشتياق‌شغلي شناسايي شد.