مفهوم‌پردازي كار نمايشي: تحليلي بر پيشايندها، مصاديق و پسايندها

هدف پژوهش حاضر، مفهوم‌سازي رفتار اغواگرايانه‌اي تحت عنوان «كار نمايشي» در برابر «كار سازنده» براي سازمان‌ها است. در اين پژوهش كه از منظر رويكرد از نوع پژوهش‌هاي كيفي است، با استفاده از روش تحليل مضمون و با انجام تعداد 10 مصاحبه‌ نيمه‌ساختاريافته از مديران رده مياني سازمان‌هاي دولتي و سازمان عمومي (شهرداري‌ها)، تعداد 104 كد توصيفي استخراج شد. پس از تركيب و تلخيص كدها، مضامين پايه اكتشافي در قالب تعداد 7 مضمون‌سازمان‌دهنده طبقه بندي شدند و درنهايت بر اساس جايگاه خود، در سطوح مضامين فراگير جايابي شدند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه درك مفهوم كارنمايشي، متأثر از شناخت سه سطح پيشايندها، مصداق‌ها و پسايندها است. نتايج پژوهش بيان داشت، پيشايندهاي پديده كار نمايشي در قالب سه دسته عوامل فردي، سازماني و محيطي، تداعي يافته و منجر به ايجاد مصاديق رفتاري كارنمايشي در دو سطح فردي و سازماني شده و بروز اين رفتارها، پسايندهاي كارنمايشي را در دو سطح درون‌سازماني و فرا سازماني پديد مي‌آورد كه براي به حداقل رساندن آن ها لازم است، نسبت به كنترل پيشايندهاي تشديدكننده اهتمام صورت گيرد تا مصداق‌هاي رفتاريِ كار نمايشي به حداقل رسد.