آينده نگري در تربيت معلم ايران با گذر از گذشته به حال و آينده

برنامه درسي تربيت‌ معلم به‌ عنوان قلب مراكز دانشگاهي در تحقق اهداف نظام آموزشي تربيت‌ معلم از جايگاه برجسته‌اي برخوردار است، بدين منظور، بايد همگام با تحولات مختلف تكنولوژيك، اقتصادي و علمي همانند كشورهاي پيشرفته متحول گردد. از اين رو پژوهش حاضر با هدف آينده‌ نگري در تربيت‌معلم كشور انجام شد. روش تحقيق آينده‌پژوهي، از نوع ديده‌باني آينده بوده و اطلاعات آن با مراجعه به پايگاه‌هاي اطلاعاتي داخل و خارج، كتب، اسناد، مدارك و تحقيقات جمع آوري و تجزيه و تحليل گرديد. نتايج به‌دست آمده حاكي از آن بود كه به جهت رشد سريع تحولات علمي جهان و نيازهاي روز جامعه، آينده‌نگري در برنامه‌هاي آموزشي، ضرورتي انكارناپذير است. يكي از استلزامات تربيت آينده‌سازاني كه بتوانند با بحران‌هايي كه با آنها مواجه خواهند شد، كنار بيايند و از فرصت‌هايي كه در يك دنياي متغير به وجود خواهد آمد به نحو بهينه بهره‌برداري نمايند، برنامه‌ريزي آينده‌نگرانه در تربيت معلم است. برنامه‌ريزي در اين زمينه، نه تنها بايد نسخه‌اي براي درمان آسيب‌ها و مشكلات موجود نوشته شده باشد، بلكه بايد بتواند با رويكردي پيشگيرانه، تهديدها و نگراني‌هاي تربيتي آينده را مهار نموده و براي تربيت معلماني در شأن جوامع آينده نقش‌هايي را ترسيم نمايد.