ارائه الگويي براي تامين مالي شركت‌هاي معدني پذيرفته شده در بورس به منظور افزايش NPV

چگونگي تأمين مالي پروژه‌هاي معدني يكي از مسائل پيش ‌روي سرمايه‌گذاران در مراحل مختلف عمر آن پروژه است. براي تامين مالي پروژه‌هاي معدني گزينه‌هاي مختلفي وجود دارد كه هركدام ويژگي‌هاي خاص خود را دارند. ميزان بهره‌گيري از اين گزينه‌ها بستگي به شرايط و محدوديت هاي حاكم بر طرح و ترجيحات سرمايه‌گذاران دارد. در مطالعه حاضر پس از شناسايي معيارهاي تاثيرگذار بر NPV شركت‌هاي معدني، به كمك پرسشنامه و به كارگيري تكنيك دلفي پنج معيار مكانيزم بازپرداخت، حجم سرمايه، نرخ سود، هزينه دسترسي و ريسك روش، به عنوان معيارهاي اصلي براي بررسي گزينه‌هاي مختلف تامين مالي (شامل بانك خارجي، بورس، صكوك، سرمايه گذار داخلي و بانك و موسسات مالي و اعتباري داخلي) انتخاب شدند. از آنجا كه اين معيارها مستقل از يكديگر نبوده و وابستگي بين آنها بر انتخاب روش تامين‌مالي و درنتيجه هدف تحقيق تاثيرگذار است، از روش فرآيند تحليل شبكه (ANP) استفاده شد و وزن نسبي هر كدام كه نشان دهنده اهميت و ارجحيت هر معيار بر ديگر معيارها است، به دست آمد. در مرحله بعد با توجه به معيارهاي گفته شده و تعيين ميزان تاثير هركدام بر NPV شركت‌هاي معدني، بايد گزينه‌ها به گونه‌اي اولويت‌بندي شوند كه بيشترينNPV را به‌دنبال داشته باشد. يافته هاي حاصل از تحقيق نشان مي دهد كه بانك خارجي با وزن نسبي نهايي 0/398 به عنوان بهترين گزينه بوده و پس از آن به ترتيب سرمايه گذار داخلي با وزن نسبي 0/217، صكوك با وزن نسبي نهايي 0/161، بورس با وزن نسبي نهايي 0/138 و در انتها بانك و موسسات مالي اعتباري با وزن نهايي0/086، مناسب ترين روش ها هستند.