مدول برجهندگي تحت تنش‌هاي راه و باند براي خاك اساس اصلاح‌شده با سيمان و آهك

اين مقاله به بررسي رفتار خاك اصلاح‌نشده و اصلاح‌شده با سيمان و آهك و همچنين ارتباط بين پارامترهاي طراحي لايه اساس مانند مقاومت فشاري تك محوري(UCS)، CBR با مدول برجهندگي مي‌پردازد. انتخاب نمونه براي انجام آزمايش سه‌محوري براساس نتايج ‌آزمايشهاي UCS، كشش غيرمستقيم برزيلي(INTS) و تر- خشك و يخبندان- ذوب بوده است. بطوركلي افزودن آهك به همراه سيمان سبب نصف شدن مقاومت كششي در مقايسه با افزودن سيمان تنها مي‌شود، اما سبب حذف مشكلات كاهش حجم ناشي از اصلاح با سيمان مي‌شود. UCS نمونه اصلاح شده با 7 درصد سيمان و 2 درصد آهك (C7L2) (با مقدار برابر kPa 3810) در محدوده مجاز تعيين‌شده براي اساس راه و باند قرار دارد. همچنين آزمايش سه‌محوري ديناميكي بزرگ مقياس روي نمونه اساس اصلاح‌نشده و C7L2 انجام شد. در تمام تنش‌هاي محدودكننده، مقادير مدول الاستيسيته و نسبت ميرايي C7L2 نسبت به خاك اصلاح‌نشده، به ترتيب بيشتر و كمتر است. نقطه‌داده‌هاي نسبت مدول الاستيسيته-كرنش محوري نمونه C7L2 بالاي منحني هاي مربوط به ماسه و حتي بالاتر از منحني سنگ قرار دارد و نقطه داده هاي نسبت ميرايي آن بالاي منحني مربوطه براي نمونه‌هاي سنگ است. متوسط مقادير مدول برجهندگي با افزايش غيرهمساني و تنش محوري اوليه افزايش مي‌يابد. افزايش فركانس بارگذاري سبب افزايش مدول برجهندگي، مدول برشي و نسبت ميرايي، اما كاهش كرنش برشي اعمالي بر نمونه مي‌شود. مدول برجهندگي سه محوري (برحسب MPa) براي خاك اصلاح نشده خشك برابرCBR ×10 و براي C7L2 تقريباً برابر UCS20 و يا CBR×3 حالت غرقاب و يا CBR×2/5 حالت خشك براي نفوذ mm 1/25 است.