بررسي وضعيت تروفي تالاب ميانكاله با استفاده از شاخص TSI و TRIX

مطالعه حاضر با هدف بررسي خصوصيات كيفي آب و وضعيت تغذيه‌گرايي تالاب ميانكاله با استفاده از شاخص تروفي كارلسون (TSI) و TRIX انجام گرفته است. اندازه‌گيري پارامترها طي 6 فصل و 8 دوره نمونه‌برداري در 6 ايستگاه دهنه‌چپقلي، بندر گز، قر‌ه‌سو، گلوگاه، اسماعيل‌ساي و ميان‌قلعه انجام شده است. براساس نتايج ارائه شده ايستگاه‌هاي دهنه‌چپقلي، قره‌سو، به‌ترتيب بيش‌ترين مقادير فسفات (mg/l 0/12)، نيترات (mg/l 11/04)، كم‌ترين DO (mg/l 87) و بيش‌ترين BOD (mg/l 14/77) را به‌خود اختصاص داده‌اند كه حاكي از وضعيت نامطلوب تالاب از نظر كيفي مي‌باشد. محاسبه شاخص (TSI) براساس (TP) تشان مي‌دهد كه تالاب ميانكاله در چهار ايستگاه دهنه‌چپقلي، قره‌سو، گلوگاه و ميان‌قلعه در شرايط هايپرتروفيك (80-70) و در ايستگاه‌هاي بندرگز و اسماعيل‌ساي در شرايط يوتروفيك (70-60) قرار دارد. از طرفي براساس (TN) به جز ايستگاه گلوگاه كه در شرايط هايپرتروفيك (80-70) قرار دارد، بقيه ايستگاه‌ها در شرايط هايپرتروفيك حاد (100-80) مي‌باشند. همچنين براساس (P/N) تمام ايستگاه‌هاي مورد مطالعه تالاب ميانكاله در شرايط مزوتروفيك خفيف (40-30) قرار دارند. به‌طور كلي براساس شاخص TSI كل (62/92)، وضعيت تالاب در محدوده يوتروفيك (70-60) مي‌باشد.  نتايج به‌دست آمده براي TRIX نشان مي‌دهد كه دو ايستگاه دهنه‌چپقلي و گلوگاه در محدوده مزوتزوفيك (5-4) و بقيه ايستگاه‎ ها در محدوده اليگوتروفيك (4-2) قرار مي‌گيرندكه حاكي از وضعيت نامطلوب تالاب از نظر تروفي مي‎باشد. عامل اصلي اين شرايط تخليه فاضلاب‌ها و زه‌آب‌هاي خروجي از واحدهاي مختلف در حاشيه تالاب كه حاوي مقادير زيادي تركيبات نيترات و فسفات هستند، مي‌باشد.