شواهد جديدي از اثرات غيرخطي جهاني‌شدن اقتصادي بر رفاه اقتصادي

بررسي وضعيت رفاه كشورها نيازمند وجود شاخص‌هايي است كه به شايستگي، رفاه زندگي مردم را نشان دهد. يكي از شاخص‌هايي كه مي‌تواند بر اين مسئله تأثير بگذارد، شاخص رفاه اقتصادي است كه توسط بنياد جامعه پايدار ارائه شده است. در اين پژوهش تأثير جهاني‌شدن اقتصادي بر رفاه اقتصادي كشورهاي توسعه‌يافته و درحال‌توسعه در بازه زماني 2000 تا 2020 با استفاده از روش رگرسيون انتقال ملايم پانلي (PSTR) مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان‌دهنده وجود يك رابطه غيرخطي بين متغيرهاي پژوهش است، همچنين براي كشورهاي توسعه‌يافته و درحا‌ل‌توسعه وجود دو تابع انتقال و دو حد آستانه كه نمايانگر يك مدل سه رژيمي است،  به‌عنوان مدل بهينه انتخاب شد. براي كشورهاي توسعه‌يافته سرعت تعديل يعني انتقال از رژيم خطي به رژيم مياني با سرعت خيلي بالاتري نسبت به انتقال از رژيم مياني به رژيم حدي سوم انجام مي‌گيرد. همچنين براي كشورهاي درحال‌توسعه انتقال رژيم با سرعت ملايم در هر سه رژيم انجام مي‌گيرد، اما انتقال از رژيم اول به رژيم مياني با سرعت بيشتري نسبت به انتقال از رژيم مياني به رژيم سوم صورت مي‌گيرد. جهاني‌شدن اقتصادي در كشورهاي توسعه‌يافته در رژيم حدي اول تأثير منفي و در رژيم‌هاي حدي دوم و سوم تأثير مثبت بر رفاه اقتصادي دارد. در حالي كه در كشورهاي درحال‌توسعه، جهاني‌شدن اقتصادي در هر سه رژيم حدي تأثير مثبتي بر رفاه اقتصادي دارد. با توجه به تأثيرات متفاوت جهاني‌شدن اقتصادي بر رفاه كشورها، سياست‌هاي اقتصادي بايد به گونه‌اي طراحي شوند كه در كشورهاي توسعه‌يافته و درحال‌توسعه از فرصت‌هاي مثبت جهاني‌شدن بهره‌برداري كنند و انتقال به رژيم‌هاي مطلوب‌تر را تسريع نمايند. به‌ويژه در كشورهاي درحال‌توسعه، تقويت زيرساخت‌ها و ارتقاء ظرفيت‌هاي اقتصادي مي‌تواند به بهره‌مندي بيشتر از مزاياي جهاني‌شدن كمك كند.