اثربخشي پارادوكس درماني بر نشخوار خشم افراد مبتلا به اضطراب ناشي از بيماري كرونا

مقدمه: افراد مبتلا به اضطراب كرونا ممكن است از نشخوار به‌عنوان يك راهبرد مقابله‌اي ناكارآمد در مقابله با تجارب هيجاني استفاده كنند. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي پارادوكس درماني بر نشخوار خشم افراد مبتلا به اضطراب ناشي از بيماري كرونا صورت گرفت.روش: روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري دوماهه بود. جامعه آماري پژوهش كليه افراد داراي اضطراب كرونا شهرستان جهرم در سال 1400 بودند كه از بين آنان 30 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه اضطراب كوويد-۱۹ (علي‌پور و همكاران) و نشخوار خشم ساكودولسكي، گلاب و كرومول. پارادوكس درماني در 8 جلسه دوساعته و هفته‌اي يك جلسه براي گروه آزمايش اجرا شد. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي پژوهش با آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر انجام شد.نتايج: نتايج مقايسه‌هاي زوجي تفاوت ميانگين‌هاي نشخوار خشم و مؤلفه‌هاي آن نشان مي‌دهد در گروه آزمايش ميانگين نمرات در مرحله پس‌آزمون در همه متغيرها به‌جز مؤلفه افكار تلافي‌جويانه در هم‌سنجي با پيش‌آزمون كاهش معنادار داشته است (0.05 p). اين كاهش تا مرحله پيگيري نيز تداوم داشته است (0.001=p).بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي اين پژوهش، مي‌توان نتيجه گرفت كه پارادوكس درماني، مي‌تواند به‌عنوان يك روش مداخله‌اي مؤثر در كاهش نشخوار خشم ناشي از اضطراب بيماري كرونا استفاده شود.