مطالعه تطبيقي سياست هاي حوزه باروري در دو كشور اسكانديناوي (سوئد و نروژ) و دو كشور اسلامي (ايران و تركيه)

بحران كاهش جمعيت در كشور ايران مسئله‌اي مهم و قابل‌توجه است. اين پژوهش به‌منظور دستيابي به راهكارهايي سياستي براي رسيدن به رشدي متناسب در حوزه باروري انجام شده است. دراين‌راستا پژوهش حاضر با دو رويكرد روشي سياست‌پژوهي و مطالعه تطبيقي، به مطالعه امكان‌هاي تسهيل فرزندآوري پرداخته است؛ سياست‌پژوهي، فرايند انجام پژوهش درخصوص مسئله اجتماعي مهمي يا تحليل آن، به‌منظور ارائه توصيه‌هاي عملي به سياست‌گذاران براي حل مسئله است. بدين‌منظور شاخص باروري زنان در دو كشور اسلامي (ايران و تركيه) و دو كشور اسكانديناوي (سوئد و نروژ) تحليل و مقايسه شده است. نتايج نشان مي‌دهند سياست دولت‌هاي اسكانديناوي تا حد زيادي توانسته است زنان بيشتري را به فرزندآوري تشويق نمايد. بررسي كشور تركيه نشان‌دهنده بحران جمعيت در اين كشور است؛ البته دولت تركيه با اعمال سياست‌هاي تشويقي درصدد است خانواده‌ها را به فرزندآوري تشويق كند. كشور ايران نيز از نظر جمعيتي به‌سمت پيري در حركت است و تا كنون اقدام جدي با تأثير قابل‌ملاحظه‌اي براي تشويق خانواده‌ها به فرزندآوري انجام نشده است؛ البته با تصويب قانون جواني جمعيت اميدهايي وجود دارد. پيشنهاد مي‌شود ضمن مرتفع نمودن مشكلات اقتصادي در اين خصوص، به ايجاد امنيت شغلي بيشتر براي زنان توجه گردد. همچنين  مي‌توان از تجربه سياستي كشورهاي اسكانديناوي نيز استفاده نمود البته بايد در نظر داشته باشيم در كنار رشد در اين كشورها، آسيب‌‌هايي نيز وجود دارند كه در يافتن الگوي اسلامي ـ ايراني بايد براي آنها تدبيري انديشيده شود.