بررسي راهبردي ساختار قدرت در شبكه كنشگران مساله هفتم آبان

امروزه سياستگذاري‌هاي اجتماعي-فرهنگي در اغلب كشورها نمايانگر تغييرجهت به سوي ساختارهاي شبكه‌اي و اجتماعي است. ويژگي اينگونه سياستگذاري‌ها تبادل حجم قابل توجهي از مذاكرات و گفتگوها ميان كنشگران كانوني با اهداف متفاوت است. پژوهش حاضر درصدد است ساختار قدرت شبكه كنشگران دست‌اندكار در مساله هفتم آبان (روزمعروف به برگزاري بزرگداشت كوروش) را مورد بررسي قرار دهد. براي نيل به اين هدف با مطالعه اسناد و تكنيك گلوله برفي 22 كنشگر دست‌اندكار مساله را شناسايي كرده و با ابزار پرسشنامه نيمه ساختاريافته به گرداوري داده‌هاي مورد نياز پرداخته است. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي UCINET، Net Draw و visone محاسبه، تحليل و نمايش داده شده‌اند. براي تحليل شبكه مورد نظر از مفهوم مركزيت در شبكه و شاخص‌هاي مركزيت درجه، بينابيني، بردار ويژه و بتا استفاده شده است. با وجود وضعيت مطلوب شبكه از نظر سرعت گردش اطلاعات و همكاري، يافته‌ها حاكي از وجود دو كانون در شبكه است كه موجب دو قطبي شدن شبكه شده است. در يك قطب شبكه نيروهاي مديريتي- امنيتي قرار دارند و در سوي ديگر نهادهاي مدني ونيروهاي اجتماعي؛ هر كدام از اين دو قطب در پي نيل به اهدافي هستندكه با يكديگر تعارض دارند. خروج از اين وضعيت نيازمند ورود نهادهاي بالادستي با رعايت بي‌طرفي و با نگاه همگرايانه است.