نقش گروه‌هاي مرجع و سرمايه‌ي فرهنگي در انگيزه‌ي تحرك اجتماعي دانشجويان

انگيزه‌ي تحرك اجتماعي از مباحث مهم علوم اجتماعي است كه اثرات فراواني در سطح خرد و كلان بر زندگي افراد دارد. هرچه امكان تحرك اجتماعي در جامعه‌اي بالاتر باشد آن جامعه مي‌تواند توسعه‌يافتگي بيشتري را تجربه كند. در پژوهش حاضر نقش دو متغير اثرگذار بر انگيزه‌ي تحرك اجتماعي شامل گروه‌هاي مرجع و سرمايه‌ي فرهنگي مورد بررسي قرار گرفته است. براي نيل به اين هدف از تكنيك پژوهشي پيمايش استفاده شد و از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات، ۳۸۱ نفر با استفاده از فرمول كوكران انتخاب شد. به علت در دسترس نبودن ابزار سنجش معتبر براي سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه‌ي محقق‌ساخته استفاده شد. روايي و پايايي پرسشنامه‌هاي طراحي‌شده مورد بررسي قرار گرفته و تائيد شد. نتايج حاصل از آزمون فرضيات نشان داد كه متغير گروه‌هاي مرجع شامل خودي و غيرخودي توانست ۲۱ درصد و متغير سرمايه‌ي فرهنگي شامل سرمايه‌ي تجسم‌يافته، عينيت يافته و نهادينه‌شده ۳۰ درصد از واريانس انگيزه‌ي تحرك اجتماعي را پيش‌بيني كنند. عضويت در يك گروه مي‌تواند به رفتارهاي جديدي منتج شود و فرد را به سمت تحرك اجتماعي رهنمون سازد. وقتي فرد سرمايه‌ي فرهنگي بالاتري دارد مي‌تواند آن را به سرمايه‌هاي ديگر تبديل كند. بنابراين سرمايه‌ي فرهنگي از عوامل تأثيرگذار بر تحرك اجتماعي است.