واكاوي روش پاسخ‌دهي ارتباطي قرآن با اصحاب شبهه

يكي از مهم‌ترين وظايف علم كلام پاسخ به شبهات اعتقادي و تحكيم باورهاي ديني جامعه است. پر بسامدترين مطالب قرآن نيز حاوي پاسخگويي نظري و عملي به شبهات است. قرآن كريم براي پاسخ‌دهي و رفع شبهه هيچ‌گاه به پاسخ‌دهي نظري بسنده نمي‌كند، بلكه افزون بر استفاده از عناصر حجّت، هماره ارتباطي فراتر از پاسخ نظري را نه تنها در رفتار، بلكه در كلام نيز سامان مي‌دهد، تا علاوه بر تبيين مغالطه و خطاي اصحاب شبهه، شبهه دفع و رفع گردد. پژوهش حاضر با هدف تبيين روش پاسخ دهي ارتباطي قرآن با اصحاب شبهه انجام شده است، تا علاوه بر استنتاج از آيات‌ قرآن در جهت كشف انواع روش هاي ارتباطي قرآن با اصحاب شبهه ، الگويي عملي براي دفع و رفع شبهات ارائه گردد. روش پژوهش، توصيفى‌ـ‌تحليلى است، داده هاى تحقيق از طريق بررسى اسنادى، جمع‌آوري و با رويكرد كيفي تحليل شده است. جامعۀ پژوهش متن قرآن بوده و ساير منابع ناظر به اهداف پژوهش، به عنوان مستندات توضيحي و تكميلي مورد استفاده قرارگرفته است. يافته هاي تحقيق نشان مي‌دهد نوع ارتباط قرآن با اصحاب شبهه ، گفتاري، رفتاري و مركب از گفتار و رفتار است، كه هر يك با مدل متناسب به اجرا درآمده است. گزينش نوع ارتباط نيز وابسته به سه مؤلفه مخاطب است؛ عناد، پرسشگري و هدايت پذيري و هدايت ناپذيري.