تاثير هندسه بافت سطحي ليزري و حجم قطره بر زاويه تماس با زير لايه Ti6Al4V

اصلاح سطح كاشتني با ايجاد بافت سطحي ليزري بهترين روش شناخته شده براي افزايش چسبندگي است. بهترين الگوي بافت سطحي ليزري هنوز ناشناخته است. به منظور بررسي ويژگيهاي ديگري از الگوي جديد پيشنهادي نويسندگان، در اين پژوهش ابتدا بافتهاي جديد خطوط متقاطع با زاويه هاي 0، 15، 30، 45، 60، 75 و 90 درجه روي سطح آلياژ Ti6Al4V با استفاده از ليزر پالسي Nd:YAG ايجاد گرديد. سپس زاويه تماس قطرات آب به دو روش 1- ثبت و آناليز تصوير قطره و 2 - بكارگيري معادلات اكسترند و مون اندازه گيري شد. قطره‌هاي آب در دو حجم mu;lit 1 و mu;lit 25 انتخاب شدند. با استفاده از ميكروسكوپ متالورژي، SEM ، بكارگيري معادلات ونزل و كسي و رسم نمودارهاي مربوطه، تاثير زاويه بين خطوط، ارتفاع، جدايي و پهناي ستون‌هاي بافت سطحي بر زاويه تماس قطره بررسي شد. مدل كلاسيكي ترشوندگي بافت ها تعيين شد. نتايج نشان داد براي قطره با حجم mu;lit 1 زاويه تماس در هر دو روش تقريبا ثابت و مستقل از زاويه خطوط متقاطع است كه سازگاري خوبي با نتايج تحقيقات قبلي دارد. براي قطره با حجم mu;lit 25 زاويه تماس در هر دو روش متغير و وابسته به زاويه خطوط متقاطع مي‌باشد. مدل كلاسيك ترشوندگي بافت ها در هر دو حجم قطره منطبق بر مدل ونزل مي‌باشد.